أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا الدُّنْيَا دارُ مَجَاز، وَالاْخِرَةُ دَارُ قَرَار، فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ، وَلاَ تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَسْرَارَكُم، وَأَخْرِجُوا مِنَ الدُّنْيَا قُلُوبَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَبْدَانُكُمْ، فَفِيهَا اخْتُبِرْتُمْ، ولِغِيْرِهَا خُلِقْتُمْ. إِنَّ الْمَرْءَ إِذَا هَلَكَ قَالَ النَّاسُ: مَا تَرَكَ؟ وَقَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ: مَا قَدَّمَ؟ لله آبَاؤُكُمْ! فَقَدِّمُوا بَعْضَاً يَكُنْ لَكُمْ قَرْضاً، وَلاَ تُخَلِّفُوا كُلاًّ فَيَكُونَ عَلَيْكُمْ.
ای مردم، دنیا دارای مجاز است، و آخرت دارای قطع است، پس از راه خود برای مقصد خود بگیرید، و در پیش کسی که اسرار شما را میداند، پردههای خود را نگشایید، و قبل از آن که بدنهایتان از دنیا خارج شود، قلبهایتان را از آن خارج کنید، زیرا در آن آزمایش شدید، و برای غیر آن خلق شدید. پس مردی هنگام مرگ، مردم میگویند: چه چیزی گذاشت؟ و فرشتگان میگویند: چه چیزی پیش نهاد؟ خدا پدران شماست! پس بخشی را پیش بگذارید که برای شما قرض باشد، و همه را به تعویق نیندازید که بر شما سنگینی کند.