خطبه 157

من خطبة له عليه السلام يحثّ الناس على التقوى

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتَاحاً لِذِكْرِهِ وَسَبَباً لِلْمَزِيدِ مِنْ فَضْلِهِ وَدَلِيلًا عَلَى آلَائِهِ وَعَظَمَتِهِ.

عِبَادَ اللَّهِ إِنَّ الدَّهْرَ يَجْرِي بِالْبَاقِينَ كَجَرْيِهِ بِالْمَاضِينَ، لَا يَعُودُ مَا قَدْ وَلَّى مِنْهُ وَلَا يَبْقَى سَرْمَداً مَا فِيهِ.

آخِرُ فَعَالِهِ كَأَوَّلِهِ، مُتَشَابِهَةٌ أُمُورُهُ مُتَظَاهِرَةٌ أَعْلَامُهُ، فَكَأَنَّكُمْ بِالسَّاعَةِ تَحْدُوكُمْ حَدْوَ الزَّاجِرِ بِشَوْلِهِ، فَمَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَيْرِ نَفْسِهِ تَحَيَّرَ فِي الظُّلُمَاتِ وَارْتَبَكَ فِي الْهَلَكَاتِ وَمَدَّتْ بِهِ شَيَاطِينُهُ فِي طُغْيَانِهِ وَزَيَّنَتْ لَهُ سَيِّئَ أَعْمَالِهِ؛ فَالْجَنَّةُ غَايَةُ السَّابِقِينَ وَالنَّارُ غَايَةُ الْمُفَرِّطِينَ.

اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ التَّقْوَى دَارُ حِصْنٍ عَزِيزٍ وَالْفُجُورَ دَارُ حِصْنٍ ذَلِيلٍ لَا يَمْنَعُ أَهْلَهُ وَلَا يُحْرِزُ مَنْ لَجَأَ إِلَيْهِ؛ أَلَا وَبِالتَّقْوَى تُقْطَعُ حُمَةُ الْخَطَايَا وَبِالْيَقِينِ تُدْرَكُ الْغَايَةُ الْقُصْوَى.

عِبَادَ اللَّهِ، اللَّهَ اللَّهَ فِي أَعَزِّ الْأَنْفُسِ عَلَيْكُمْ وَأَحَبِّهَا إِلَيْكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَوْضَحَ لَكُمْ سَبِيلَ الْحَقِّ وَأَنَارَ طُرُقَهُ، فَشِقْوَةٌ لَازِمَةٌ أَوْ سَعَادَةٌ دَائِمَةٌ. فَتَزَوَّدُوا فِي أَيَّامِ الْفَنَاءِ لِأَيَّامِ الْبَقَاءِ، قَدْ دُلِلْتُمْ عَلَى الزَّادِ وَأُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ وَحُثِثْتُمْ عَلَى الْمَسِيرِ، فَإِنَّمَا أَنْتُمْ كَرَكْبٍ وُقُوفٍ لَا يَدْرُونَ مَتَى يُؤْمَرُونَ بِالسَّيْرِ؛ أَلَا فَمَا يَصْنَعُ بِالدُّنْيَا مَنْ خُلِقَ لِلْآخِرَةِ وَمَا يَصْنَعُ بِالْمَالِ مَنْ عَمَّا قَلِيلٍ يُسْلَبُهُ وَتَبْقَى عَلَيْهِ تَبِعَتُهُ وَحِسَابُهُ.

عِبَادَ اللَّهِ، إِنَّهُ لَيْسَ لِمَا وَعَدَ اللَّهُ مِنَ الْخَيْرِ مَتْرَكٌ وَلَا فِيمَا نَهَى عَنْهُ مِنَ الشَّرِّ مَرْغَبٌ.

عِبَادَ اللَّهِ، احْذَرُوا يَوْماً تُفْحَصُ فِيهِ الْأَعْمَالُ وَيَكْثُرُ فِيهِ الزِّلْزَالُ وَ تَشِيبُ فِيهِ الْأَطْفَالُ.

اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ عَلَيْكُمْ رَصَداً مِنْ أَنْفُسِكُمْ وَعُيُوناً مِنْ جَوَارِحِكُمْ وَحُفَّاظَ صِدْقٍ يَحْفَظُونَ أَعْمَالَكُمْ وَعَدَدَ أَنْفَاسِكُمْ، لَا تَسْتُرُكُمْ مِنْهُمْ ظُلْمَةُ لَيْلٍ دَاجٍ وَلَا يُكِنُّكُمْ مِنْهُمْ بَابٌ ذُو رِتَاجٍ وَإِنَّ غَداً مِنَ الْيَوْمِ قَرِيبٌ.

يَذْهَبُ الْيَوْمُ بِمَا فِيهِ وَيَجِيءُ الْغَدُ لَاحِقاً بِهِ، فَكَأَنَّ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ قَدْ بَلَغَ مِنَ الْأَرْضِ مَنْزِلَ وَحْدَتِهِ وَمَخَطَّ حُفْرَتِهِ، فَيَا لَهُ مِنْ بَيْتِ وَحْدَةٍ وَ مَنْزِلِ وَحْشَةٍ وَمُفْرَدِ غُرْبَةٍ، وَكَأَنَّ الصَّيْحَةَ قَدْ أَتَتْكُمْ وَالسَّاعَةَ قَدْ غَشِيَتْكُمْ وَبَرَزْتُمْ لِفَصْلِ الْقَضَاءِ. قَدْ زَاحَتْ عَنْكُمُ الْأَبَاطِيلُ وَاضْمَحَلَّتْ عَنْكُمُ الْعِلَلُ وَاسْتَحَقَّتْ بِكُمُ الْحَقَائِقُ وَصَدَرَتْ بِكُمُ الْأُمُورُ مَصَادِرَهَا، فَاتَّعِظُوا بِالْعِبَرِ وَاعْتَبِرُوا بِالْغِيَرِ وَانْتَفِعُوا بِالنُّذُر.

Translation

ستایش خدایی را سزاست که ستایش را کلید یادش و سبب افزایش فضلش و نشانه‌ای بر آوازش و عظمتش قرار داد.

بندگان خدا،须知 زمان با باقیانندگان همچون گذشتگان جریان دارد، آنچه گذشته باز نمی‌گردد و آنچه در آن است پایدار نخواهد ماند.

آخر کارش همچون اولش است، امورش مشابه و آیاتش آشکار است، گویی شما را در هر لحظه‌ای، گام‌های هشداردها در شلوغی‌اش فرا گرفته است، پس هرکه خود را به غیر خود مشغول کرد، در تاریکی‌ها گم شد و در هلاکت‌ها به هم ریخت و شیاطینش در سرکشی‌اش پیش رویش رفتند و کارهای بدش برایش آراسته شد؛ بهشت پاداش پیشگامان و آتش پاداش کسانی است که در کارهای خود کوتاهی کردند.

بدانید بندگان خدا که پرهیزکاری داری استوار و گناه داری استوار و ناتوان است که نه اهلش را از شرور مصون می‌دارد و نه پناهنده به آن را حفظ می‌کند؛ و به پرهیزکاری گره‌گشایی گناهان و به یقین به مقصد نهایی می‌رسد.

بندگان خدا، بر خود و بر عزیزترین نفس‌ها برایتان الهی بگویید و آن‌ها را دوست بدارید، زیرا خداوند برایتان راه حق را روشن و مسیرهایش را آشکار ساخته، پس یا شقاوت پایدار است یا سعادت جاودان. پس برای روزهای باقی روزهای فنا را آماده سازید، به شما زاد راه رفته و امر به آرامش شده و بر حرکت تشویق شده‌اید، و شما گروهی ایستاده‌اید که نمی‌دانند چه زمانی به حرکت فرمان داده می‌شوند؛ پس آنکه برای آخرت آفریده شده، با دنیا چه می‌کند و آنکه به زودی مالش بریده و بر او آثار و حسابش باقی می‌ماند، با مالش چه می‌کند؟

بندگان خدا، خیرهایی که خداوند وعده داده رها نشده و شرهایی که نهی کرده از آن‌ها، مطلوب نیستند.

بندگان خدا، از روزی بپردازید که در آن اعمال بازخوانی می‌شود و زلزله‌ها فراوان است و کودکان موی سفید می‌یابند.

بدانید بندگان خدا که بر شما نگاهبانانی از جان خودتان و چشمانی از اعضایتان و نگهبانانی راستین که اعمال و نفس‌های شما را می‌شمارند، حاضرند، که تاریکی شب پایدار شما را از آنان پنهان نمی‌کند و درهای مسدود شما را از آنان پناه نمی‌دهد، و فردا از امروز نزدیک است.

روز با آنچه در آن است می‌رود و فردا با آن پیروی می‌کند، گویی هر یک از شما به جایگاه تنهایی‌اش و گود تنهایی‌اش از روی زمین رسیده و خط چاهش را کشیده، ای بخت بد آن خانه تنهایی و آن منزلت وحشت و آن تنهایی غریب! و گویی فریاد به شما رسیده و ساعت شما را فرا گرفته و برای قضاوت حاضر شده‌اید. باطل‌ها از شما کنار رفته و عیوب شما نابود شده و حقایق شما را مستحق ساخته و امور از شما به منشأشان درآمده، پس عبرت‌ها را پند گیرید و از دیگران عبرت بگیرید و به انذارها سودمند باشید.