خطبه 116

أَرْسَلَهُ دَاعِياً إِلَى الْحَقِّ وَشَاهِداً عَلَى الْخَلْقِ فَبَلَّغَ رِسَالاتِ رَبِّهِ غَيْرَ وَانٍ وَلَا مُقَصِّرٍ وَجَاهَدَ فِي اللَّهِ أَعْدَاءَهُ غَيْرَ وَاهِنٍ وَلَا مُعَذِّرٍ، إِمَامُ مَنِ اتَّقَى وَبَصَرُ [بصيرة] مَنِ اهْتَدَى.

ومنها: وَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ مِمَّا طُوِيَ عَنْكُمْ غَيْبُهُ إذاً لَخَرَجْتُمْ إِلَى الصُّعُدَاتِ تَبْكُونَ عَلَى أَعْمَالِكُمْ وَتَلْتَدِمُونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَتَرَكْتُمْ أَمْوَالَكُمْ لَا حَارِسَ [خارس] لَهَا وَلَا خَالِفَ عَلَيْهَا وَلَهَمَّتْ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ نَفْسُهُ لَا يَلْتَفِتُ إِلَى غَيْرِهَا، وَلَكِنَّكُمْ نَسِيتُمْ مَا ذُكِّرْتُمْ وَأَمِنْتُمْ مَا حُذِّرْتُمْ فَتَاهَ عَنْكُمْ رَأْيُكُمْ وَتَشَتَّتَ عَلَيْكُمْ أَمْرُكُمْ.

وَلَوَدِدْتُ أَنَّ اللَّهَ فَرَّقَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأَلْحَقَنِي بِمَنْ هُوَ أَحَقُّ بِي مِنْكُمْ قَوْمٌ وَاللَّهِ مَيَامِينُ الرَّأْيِ مَرَاجِيحُ الْحِلْمِ مَقَاوِيلُ بِالْحَقِّ مَتَارِيكُ لِلْبَغْيِ، مَضَوْا قُدُماً عَلَى الطَّرِيقَةِ وَأَوْجَفُوا عَلَى الْمَحَجَّةِ فَظَفِرُوا بِالْعُقْبَى الدَّائِمَةِ وَالْكَرَامَةِ الْبَارِدَةِ. أَمَا وَاللَّهِ لَيُسَلَّطَنَّ عَلَيْكُمْ غُلَامُ ثَقِيفٍ الذَّيَّالُ الْمَيَّالُ يَأْكُلُ خَضِرَتَكُمْ وَيُذِيبُ شَحْمَتَكُمْ، إِيهٍ أَبَا وَذَحَةَ!

او را به سوی حق فرستادند و شاهدی بر آفرینش قرار دادند، پس پیام‌های پروردگارش را بدون کاستی و سهل‌انگاری به ابلاغ رساند و در راه خدا با دشمنانش به پیکار پرداخت، نه ناتوان و نه بهانه‌جو، پیشوای پرهیزگاران و راهنمای هدایت‌یافتگان.

و از آن جمله: اگر آنچه را که از غیبت شما بر شما پنهان شده می‌دانستم، سپس به کوهستان‌ها بیرون می‌آمدید بر اعمالتان گریان می‌شدید و بر خودتان زاری می‌کردید و اموالتان را رها می‌کردید، نه نگهبانانی برای آن و نه مخالفانی بر سر آن، و هر یک از شما به خودش مشغول می‌شد و به غیر خود توجه نمی‌کرد، لیکن شما آنچه را به یادتان آورده بودید فراموش کردید و از آنچه به شما هشدار داده شده بود اطمینان یافتید، پس نظرتان از شما رویگردان شد و کارتان پراکنده گشت.

و اگر خداوند مرا از شما جدا می‌کرد و با قومی که شایسته‌تر از شما بودند، پیوندم می‌زد، خداوندا، راست‌بینان، خردمندان، راست‌گویان، دشمنان ظلم، بر راه راست قدم‌های استوار گذاشتند و بر راه حق رنج‌ها کشیدند و به پیروزی پایدار و عزت جاودانه دست یافتند. و به خداوندا، قطعاً بر شما غلامی از ثقیف، بی‌حرمه و طمع‌زده، برتری خواهد یافت که سبزه‌هایتان را می‌خورد و چربی‌هایتان را می‌سوزاند، ای اباضاهای نابکار!