خطبه ۱۰

أَلَا وَإِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ جَمَعَ حِزْبَهُ وَاسْتَجْلَبَ خَيْلَهُ وَرَجِلَهُ وَإِنَّ مَعِي لَبَصِيرَتِي.

مَا لَبَّسْتُ عَلَى نَفْسِي وَلَا لُبِّسَ عَلَيَّ.

وَايْمُ اللَّهِ لَأُفْرِطَنَّ لَهُمْ حَوْضاً أَنَا مَاتِحُهُ، لَا يَصْدُرُونَ عَنْهُ وَلَا يَعُودُونَ إِلَيْهِ.

بی‌گمان شیطان سپاه خود را جمع کرده و نیروهایش را فراهم آورده است، اما من بینایی خود را دارم. خود را گمراه نکردم و نیز گمراه نشدم. خدایا! به یقین من برایشان آبی فراوان خواهم گشود که خود من آن را باز می‌کنم؛ نه از آن بیرون می‌روند و نه به آن بازمی‌گردند.