خطبه ۱۱

من كلام له (عليه السلام) لابنه محمّد بن الحنفية لمّا أعطاه الراية يوم الجمل

تَزُولُ الْجِبَالُ وَلَا تَزُلْ، عَضَّ عَلَى نَاجِذِكَ، أَعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ.

تِدْ فِي الْأَرْضِ قَدَمَكَ، ارْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَى الْقَوْمِ وَغُضَّ بَصَرَكَ، وَاعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ.

ترجمه

کوه‌ها جابجا می‌شوند، ولی تو جابجا نشو، روی ناجذز خود را گاز بگیر، خداوند جمجمه‌ات را به عنوان تضمین می‌پذیرد. پایت را روی زمین بگذار، نگاهت را به دورترین مردم بانداز و سپس نگاهت را فرو بنشانی، و بدان که پیروزی از سوی خدای متعال است.