سورة معارج بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿٦﴾

زیرا آنها آن روز را دور می‌بینند،

behold, men look upon that [reckoning] as something far away –

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿٧﴾

و ما آن را نزدیک می‌بینیم!

but, We see it as near!

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿٨﴾

همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‌شود،

[It will take place] on a Day when the sky will be like molten lead,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿٩﴾

و کوه‌ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،

and the mountains will be like tufts of wool,

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿١٠﴾

و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‌گیرد!

and [when] no friend will ask about his friend,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾

آنها را نشانشان می‌دهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست می‌دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،

though they may be in one another's sight: [for,] everyone who was lost in sin will on that Day but desire to ransom himself from suffering at the price of his own children,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿١٢﴾

و همسر و برادرش را،

and of his spouse, and of his brother,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿١٣﴾

و قبیله‌اش را که همیشه از او حمایت می‌کرد،

and of all the kinsfolk who ever sheltered him,

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾

و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند؛

and of whoever [else] lives on earth, all of them - so that he could but save himself.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾

امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعله‌های سوزان آتش است،

But nay! Verily, all [that awaits him] is a raging flame,

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾

دست و پا و پوست سر را می‌کند و می‌برد!

tearing away his skin!

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾

و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا می‌زند،

It will claim all such as turn their backs [on what is right], and turn away [from the truth],

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿١٨﴾

و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند!

and amass [wealth] and thereupon withhold [it from their fellow-men].

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾

به یقین انسان حریص و کم‌طاقت آفریده شده است،

VERILY, man is born with a restless disposition.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿٢٠﴾

هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‌کند،

[As a rule,] whenever misfortune touches him, he is filled with self-pity;

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾

و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‌شود (و بخل می‌ورزد)،

and whenever good fortune comes to him, he selfishly withholds it [from others].

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾

مگر نمازگزاران،

Not so, however, those who consciously turn towards God in prayer.

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾

آنها که نمازها را پیوسته بجا می‌آورند،

[and] who incessantly persevere in their prayer

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٢٤﴾

و آنها که در اموالشان حق معلومی است...

and in whose possessions there is a due share, acknowledged [by them],

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾

برای تقاضاکننده و محروم،

for such as ask [for help] and such as are deprived [of what is good in life];

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٢٦﴾

و آنها که به روز جزا ایمان دارند،

and who accept as true the [coming of the] Day of Judgment;

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾

و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،

and who stand in dread of their Sustainer's chastisement –

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿٢٨﴾

چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،

for, behold, of their Sustainer's chastisement none may ever feel [wholly] secure;

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿٢٩﴾

و آنها که دامان خویش را (از بی‌عفّتی) حفظ می‌کنند،

and who are mindful of their chastity,

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٣٠﴾

جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهره‌گیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود!

[not giving way to their desires] with any but their spouses - that is, those whom they rightfully possess [through wedlock] -: for then, behold, they are free of all blame,

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿٣١﴾

و هر کس جز اینها را طلب کند، متجاوز است!

whereas such as seek to go beyond that [limit] are truly transgressors;

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿٣٢﴾

و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می‌کنند،

and who are faithful to their trusts and to their pledges:

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿٣٣﴾

و آنها که با ادای شهادتشان قیام می‌نمایند،

and who stand firm whenever they bear witness;

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾

و آنها که بر نماز مواظبت دارند،

and who guard their prayers [from all worldly intent].

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿٣٥﴾

آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می‌شوند.

These it is who in the gardens [of paradise] shall be honoured!

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿٣٦﴾

این کافران را چه می‌شود که با سرعت نزد تو می‌آیند...

WHAT, THEN, is amiss with such as are bent on denying the truth, that they run about confusedly to and fro before thee,

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿٣٧﴾

از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوی بهشت دارند)!

[coming upon thee] from the right and from the left, in crowds?

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿٣٨﴾

آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟!

Does every one of them hope to enter [by this means] a garden of bliss?

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

هرگز چنین نیست؛ ما آنها را از آنچه خودشان می‌دانند آفریده‌ایم!

Never! For, behold, We have created them out of something that they know [only too well]!

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿٤٠﴾

سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها که ما قادریم...

But nay! I call to witness [Our being] the Sustainer of all the points of sunrise and sunset: verily, well able are We

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٤١﴾

که جای آنان را به کسانی بدهیم که از آنها بهترند؛ و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد!

to replace them with [people] better than they are; for there is nothing to prevent Us [from doing what We will].

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٤٢﴾

آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند تا زمانی که روز موعود خود را ملاقات نمایند!

Hence, leave them to indulge in idle talk and play [with words] until they face that [Judgment] Day of theirs which they have been promised –

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾

همان روز که از قبرها بسرعت خارج می‌شوند، گویی به سوی بتها می‌دوند...

the Day when they shall come forth in haste from their graves, as if racing towards a goal-post,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٤٤﴾

در حالی که چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده‌ای از ذلّت و خواری آنها را پوشانده است! این همان روزی است که به آنها وعده داده می‌شد!

with downcast eyes, with ignominy overwhelming them: that Day which they were promised again and…