سورة مدثر بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

و منّت مگذار و فزونی مطلب،

And do not through giving seek thyself to gain,

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

و بخاطر پروردگارت شکیبایی کن!

but unto thy Sustainer turn in patience.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

هنگامی که در «صور» دمیده شود،

And [warn all men that] when the trumpet-call [of resurrection] is sounded,

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

آن روز، روز سختی است،

that very Day shall be a day of anguish,

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

و برای کافران آسان نیست!

not of ease, for all who [now] deny the truth!

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

مرا با کسی که او را خود به تنهایی آفریده‌ام واگذار!

LEAVE Me alone [to deal] with him whom I have created alone,

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

همان کسی که برای او مال گسترده‌ای قرار دادم،

and to whom I have granted resources vast,

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

و فرزندانی که همواره نزد او (و در خدمت او) هستند،

and children as [love's] witnesses,

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

و وسایل زندگی را از هر نظر برای وی فراهم ساختم!

and to whose life I gave so wide a scope:

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

باز هم طمع دارد که بر او بیفزایم!

and yet, he greedily desires that I give yet more!

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

هرگز چنین نخواهد شد؛ چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی می‌ورزد!

Nay, verily, it is against Our messages that he knowingly, stubbornly sets himself

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

و بزودی او را مجبور می‌کنم که از قلّه زندگی بالا رود (سپس او را به زیر می‌افکنم)!

[and so] I shall constrain him to endure a painful uphill climb!

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

او (برای مبارزه با قرآن) اندیشه کرد و مطلب را آماده ساخت!

Behold, [when Our messages are conveyed to one who is bent on denying the truth,] he reflects and meditates [as to how to disprove them] –

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

مرگ بر او باد! چگونه (برای مبارزه با حق) مطلب را آماده کرد!

and thus he destroys himself, the way he meditates:

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شیطانی خود را) آماده نمود!

yea, he destroys himself, the way he meditates!

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

سپس نگاهی افکند،

and then he looks [around for new arguments],

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

بعد چهره درهم کشید و عجولانه دست به کار شد؛

and then he frowns and glares,

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

سپس پشت (به حقّ) کرد و تکبّر ورزید،

and in the end he turns his back [on Our message], and glories in his arrogance,

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

و سرانجام گفت: «این (قرآن) چیزی جز افسون و سحری همچون سحرهای پیشینیان نیست!

and says, "All this is mere spellbinding eloquence handed down [from olden times]!

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

این فقط سخن انسان است (نه گفتار خدا)!»

This is nothing but the word of mortal man!"

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

(امّا) بزودی او را وارد سَقَر [= دوزخ‌] می‌کنم!

[Hence,] I shall cause him to endure hell-fire [in the life to come]!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

و تو نمی‌دانی «سقر» چیست!

And what could make thee conceive what hell-fire is?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

(آتشی است که) نه چیزی را باقی می‌گذارد و نه چیزی را رها می‌سازد!

It does not allow to live, and neither leaves [to die],

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

پوست تن را بکلّی دگرگون می‌کند!

making [all truth] visible to mortal man.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده‌اند!

Over it are nineteen [powers].

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

مأموران دوزخ را فقط فرشتگان (عذاب) قرار دادیم، و تعداد آنها را جز برای آزمایش کافران معیّن نکردیم تا اهل کتاب [= یهود و نصاری‌] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان (در حقّانیّت این کتاب آسمانی) تردید به خود راه ندهند، و بیماردلان و کافران بگویند: «خدا از این توصیف چه منظوری دارد؟!» (آری) این گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد هدایت می‌کند! و لشکریان پروردگارت را جز او کسی نمی‌داند، و این جز هشدار و تذکّری برای انسانها نیست!

For We have caused none but angelic powers to lord over the fire [of hell]; and We have not caused their number to be aught but a trial for those who are bent on denying the truth - to the end that they who have been granted revelation aforetime might be convinced [of the truth of this divine writ]; and that they who have attained to faith [in it] might grow yet more firm in their faith; and that [both] they who have been granted the earlier revelation and they who believe [in this one] might be freed of all doubt; and that they in whose hearts is disease and the who deny the truth outright might ask, "What does [your] God mean by this parable?" In this way God lets go astray him that wills [to go astray], and guides aright him that wills [to be guided]. And none can comprehend thy Sustainers forces save Him alone: and all this is but a reminder to mortal man.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

اینچنین نیست که آنها تصوّر می‌کنند سوگند به ماه،

NAY, but consider the moon!

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

و به شب، هنگامی که (دامن برچیند و) پشت کند،

Consider the night when it departs,

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

و به صبح هنگامی که چهره بگشاید،

and the morn when it dawns!

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

که آن (حوادث هولناک قیامت) از مسائل مهم است!

Verily, that [hell-fire) is Indeed one of the great [forewarnings] –

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

هشدار و انذاری است برای همه انسانها،

a warning to mortal man –

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

برای کسانی از شما که می‌خواهند پیش افتند یا عقب بمانند [= بسوی هدایت و نیکی پیش روند یا نروند]!

to everyone of you, whether he chooses to come forward or to hang back!

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

(آری) هر کس در گرو اعمال خویش است،

[On the Day of Judgment,] every human being will be held in pledge for whatever [evil] he has wrought –

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

مگر «اصحاب یمین» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان می‌دهند)!

save those who shall have attained to righteousness:

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

آنها در باغهای بهشتند، و سؤال می‌کنند...

[dwelling] In gardens [of paradise], they will inquire

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

از مجرمان:

of those who were lost in sin:

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!»

"What has brought you into hell-fire?"

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم،

They will answer: "We were not among those who prayed;

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

و اطعام مستمند نمی‌کردیم،

and neither did we feed the needy;

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم،

and we were wont to indulge in sinning together with all [the others] who indulged in it;

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

و همواره روز جزا را انکار می‌کردیم،

and the Day of Judgment we were wont to call a lie –

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

تا زمانی که مرگ ما فرا رسید!»

until certainty came upon us [in death]."

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

از این رو شفاعت شفاعت‌کنندگان به حال آنها سودی نمی‌بخشد.

And so, of no benefit to them could be the intercession of any that would intercede for them.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

چرا آنها از تذکّر روی گردانند؟!

WHAT, THEN, is amiss with them that they turn away from all admonition

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

گویی گورخرانی رمیده‌اند،

as though they were terrified asses

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

که از (مقابل) شیری فرار کرده‌اند!

fleeing from a lion?

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

بلکه هر کدام از آنها انتظار دارد نامه جداگانه‌ای (از سوی خدا) برای او فرستاده شود!

Yea, everyone of them claims that he [himself] ought to have been given revelations unfolded!

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

چنین نیست که آنان می‌گویند، بلکه آنها از آخرت نمی‌ترسند!

Nay, but they do not [believe in and, hence, do not] fear the life to come.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

چنین نیست که آنها می‌گویند، آن (قرآن) یک تذکّر و یادآوری است!

Nay, verily, this is an admonition –

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد؛

and whoever wills may take it to heart.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

و هیچ کس پند نمی‌گیرد مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!

But they [who do not believe in the life to come] will not take it to heart unless God so wills: [for] He is the Fount of all God-consciousness, and the Fount of all forgiveness.