سورة قلم بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿٦﴾

که کدام یک از شما مجنونند!

which of you was bereft of reason.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿٧﴾

پروردگارت بهتر از هر کس می‌داند چه کسی از راه او گمراه شده، و هدایت‌یافتگان را نیز بهتر می‌شناسد!

Verily, thy Sustainer alone is fully aware as to who has strayed from His path, Just as He alone is fully aware of those who have found the right way.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿٨﴾

حال که چنین است از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن!

Hence, defer not to [the likes and dislikes of] those who give the lie to the truth:

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿٩﴾

آنها دوست دارند نرمش نشان دهی تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشی توأم با انحراف از مسیر حق)!

they would like thee to be soft [with them], so that they might be soft [with thee].

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴿١٠﴾

و از کسی که بسیار سوگند یاد می‌کند و پست است اطاعت مکن،

Furthermore, defer not to the contemptible swearer of oaths,

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴿١١﴾

کسی که بسیار عیبجوست و به سخن چینی آمد و شد می‌کند،

[or to] the slanderer that goes about with defaming tales,

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است؛

[or] the withholder of good, [or] the sinful aggressor,

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿١٣﴾

علاوه بر اینها کینه توز و پرخور و خشن و بدنام است!

[or] one who is cruel, by greed possessed, and, in addition to all this, utterly useless [to his fellow-men].

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴿١٤﴾

مبادا بخاطر اینکه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پیروی کنی)!

Is it because he is possessed of worldly goods and children

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٥﴾

هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «اینها افسانه‌های خرافی پیشینیان است!»

that, whenever Our messages are conveyed to him, such a one says, "Fables of ancient times"?

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿١٦﴾

(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ می‌نهیم!

[For this] We shall brand him with indelible disgrace!

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿١٧﴾

ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه‌های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند.

[As for such sinners,] behold, We [but] try them as We tried the owners of a certain garden who vowed that they would surely harvest its fruit on the morrow,

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿١٨﴾

و هیچ از آن استثنا نکنند؛

and made no allowance [for the will of God]:

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿١٩﴾

امّا عذابی فراگیر (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالی که همه در خواب بودند،

whereupon a visitation for thy Sustainer came upon that [garden] while they were asleep,

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿٢٠﴾

و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد!

so that by the morrow it became barren and bleak.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿٢١﴾

صبحگاهان یکدیگر را صدا زدند،

Now when they rose at early morn, they called unto one another,

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴿٢٢﴾

که بسوی کشتزار و باغ خود حرکت کنید اگر قصد چیدن میوه‌ها را دارید!

"Go early to your tilth if you want to harvest the fruit!"

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴿٢٣﴾

آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم می‌گفتند:»

Thus they launched forth, whispering unto one another,

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴿٢٤﴾

«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»

"Indeed, no needy person shall enter it today [and come] upon you [unawares],"

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ﴿٢٥﴾

(آری) آنها صبحگاهان تصمیم داشتند که با قدرت از مستمندان جلوگیری کنند.

– and early they went, strongly bent upon their purpose.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿٢٦﴾

هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم!

But as soon as they beheld [the garden and could not recognize] it, they exclaimed, "Surely we have lost our way!"

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٢٧﴾

(آری، همه چیز از دست ما رفته) بلکه ما محرومیم!»

- [and then,] "Nay, but we have been rendered destitute!"

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿٢٨﴾

یکی از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی‌گویید؟!

Said the most right-minded among them: "Did I not tell you, 'Will you not extol God's limitless glory?’"

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿٢٩﴾

گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»

They answered: "Limitless in His glory is our Sustainer! Verily, we were doing wrong!"

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿٣٠﴾

سپس رو به یکدیگر کرده به ملامت هم پرداختند،

- and then they turned upon one another with mutual reproaches.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿٣١﴾

(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم!

[In the end] they said: "Oh, woe unto us! Verily, we did behave outrageously!

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿٣٢﴾

امیدواریم پروردگارمان (ما را ببخشد و) بهتر از آن به جای آن به ما بدهد، چرا که ما به او علاقه‌مندیم!»

[But] it may be that our Sustainer will grant us something better instead: for, verily, unto our Sustainer do we turn with hope!"

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٣٣﴾

این گونه است عذاب (خداوند در دنیا)، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر می‌دانستند!

SUCH is the suffering [with which We try some people in this world]; but greater by far will be the suffering [which sinners shall have to bear] in the life to come - if they but knew it!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٣٤﴾

مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است!

For, behold, it is the God-conscious [alone] whom gardens of bliss await with their Sustainer:

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٥﴾

آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟!

or should We, perchance, treat those who surrender themselves unto Us as [We would treat] those who remain lost in sin?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿٣٦﴾

شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!

What is amiss with you? On what do you base your judgment [of right and wrong]?

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴿٣٧﴾

آیا کتابی دارید که از آن درس می‌خوانید...

Or have you, perchance, a [special] divine writ which you study,

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴿٣٨﴾

که آنچه را شما انتخاب می‌کنید از آن شماست؟!

and in which you find all that you may wish to find?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿٣٩﴾

یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!

Or have you received a solemn promise, binding on Us till Resurrection Day, that yours will assuredly be whatever you judge [to be your rightful due]?

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿٤٠﴾

از آنها بپرس کدام یک از آنان چنین چیزی را تضمین می‌کند؟!

Ask them which of them is able to vouch for this!

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿٤١﴾

یا اینکه معبودانی دارند که آنها را شریک خدا قرار داده‌اند (و برای آنان شفاعت می‌کنند)؟! اگر راست می‌گویند معبودان خود را بیاورند!

Or have they, perchance, any sages to support their views? Well, then, if they are sincere in this their claim, let them produce those supporters of theirs

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٤٢﴾

(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه می‌گردد و دعوت به سجود می‌شوند، امّا نمی‌توانند (سجود کنند).

on the Day when man's very being shall be bared to the bone, and when they [who now deny the truth] shall be called upon to prostrate themselves [before God], and shall be unable to do so:

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴿٤٣﴾

این در حالی است که چشمهایشان (از شدّت شرمساری) به زیر افتاده، و ذلّت و خواری وجودشان را فراگرفته؛ آنها پیش از این دعوت به سجود می‌شدند در حالی که سالم بودند (ولی امروز دیگر توانایی آن را ندارند)!

downcast will be their eyes, with ignominy overwhelming them - seeing that they had been called upon [in vain] to prostrate themselves [before Him] while they were yet sound [and alive].

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٤﴾

اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب می‌کنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمی‌دانند به تدریج به سوی عذاب پیش می‌بریم.

Hence, leave Me alone with such as give the lie to this tiding. We shall bring them low, step by step, without their perceiving how it has come about:

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿٤٥﴾

و به آنها مهلت (بازگشت) می‌دهم؛ چرا که نقشه‌های من محکم و دقیق است!

for, behold, though I may give them rein for a while, My subtle scheme is exceedingly firm!

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿٤٦﴾

یا اینکه تو از آنها مُزدی می‌طلبی که پرداختش برای آنها سنگین است؟!

Or is it that [they fear lest] thou ask them for a reward, [O Prophet,] so that they would be burdened with debt [if they listened to thee]?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿٤٧﴾

یا اسرار غیب نزد آنهاست و آن را می‌نویسند (و به یکدیگر می‌دهند)؟!

Or [do they think] that the hidden reality [of all that exists] is within their grasp, so that [in time] they can write it down?

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ﴿٤٨﴾

اکنون که چنین است صبر کن و منتظر فرمان پروردگارت باش، و مانند صاحب ماهی [= یونس‌] مباش (که در تقاضای مجازات قومش عجله کرد و گرفتار مجازات ترک اولی شد) در آن زمان که با نهایت اندوه خدا را خواند.

BEAR THEN with patience thy Sustainer's will and be not like him of the great fish, who cried out [in distress] after having given in to anger.

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴿٤٩﴾

و اگر رحمت خدا به یاریش نیامده بود، (از شکم ماهی) بیرون افکنده می‌شد در حالی که نکوهیده بود!

[And remember:] had not grace from his Sustainer reached him, he would indeed have been cast forth upon that barren shore in a state of disgrace:

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿٥٠﴾

ولی پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد!

but [as it was,] his Sustainer had elected him and placed him among the righteous.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ﴿٥١﴾

نزدیک است کافران هنگامی که آیات قرآن را می‌شنوند با چشم‌زخم خود تو را از بین ببرند، و می‌گویند: «او دیوانه است!»

Hence, [be patient,] even though they who are bent on denying the truth would all but kill thee with their eyes whenever they hear this reminder, and [though] they say, "[As for Muhammad,] behold, most surely he is a madman!"

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿٥٢﴾

در حالی که این (قرآن) جز مایه بیداری برای جهانیان نیست!

[Be patient:] for this is nought else but a reminder [from God] to all mankind.