سورة شمس بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية
سوره شمس (Ash-Shams) سوره شماره 91 قرآن کریم با 15 آیه است. این سوره مکی است و در این صفحه متن کامل عثمانی، ترجمه فارسی، ترجمه انگلیسی و قرائت صوتی آنلاین آیهبهآیه ارائه شده است.
موضوعات السورة وأهدافها
خورشید و ماه و روز و شب، «شمس»
تعريف السورة — من ويكي شيعة
سوره شَمس نود و یکمین سوره قرآن و از سورههای مکی که در جزء سیام قرآن جای گرفته است. این سوره را بدین سبب شمس (خورشید) نامیدهاند که در آغاز آن به خورشید سوگند یاد شده است. این سوره بر موضوع اخلاقی تزکیه تأکید دارد و به داستان صالح(ع) و ناقه صالح و پِی شدن آن به دست قوم ثمود و سرنوشت این قوم اشاره میکند.
در فضیلت تلاوت سوره شمس نقل شده است «هر کس سوره شمس را قرائت نماید مانند آن است که بهاندازه آنچه خورشید و ماه بر آن تابیده، صدقه داده است.»
التفسير الإجمالي
«والشمس و ضحاها» — خورشید و روشنایی و ماه؛ «ان یذکر من یذکر» و «قد افلح» و «ان یذکر من یذکر» و «الذی یذکر».
الفضائل والخصائص
«سوره خورشید» نامیده شده؛ خواندنش در صبحهای جمعه روایت شده است.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،
By the sun and its brightness
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،
And [by] the moon when it follows it
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،
And [by] the day when it displays it
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،
And [by] the night when it covers it
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،
And [by] the sky and He who constructed it
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،
And [by] the earth and He who spread it
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،
And [by] the soul and He who proportioned it
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،
And inspired it [with discernment of] its wickedness and its righteousness,
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛
He has succeeded who purifies it,
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!
And he has failed who instills it [with corruption].
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾
قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،
Thamud denied [their prophet] by reason of their transgression,
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾
آنگاه که شقیترین آنها بپاخاست،
When the most wretched of them was sent forth.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿١٣﴾
و فرستاده الهی [= صالح] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»
And the messenger of Allah [Salih] said to them, "[Do not harm] the she-camel of Allah or [prevent her from] her drink."
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!
But they denied him and hamstrung her. So their Lord brought down upon them destruction for their sin and made it equal [upon all of them].
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿١٥﴾
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران] بیم ندارد!
And He does not fear the consequence thereof.
هذه السورة ۱۵ آية؛ تكملة الآيات في وضع القارئ صفحةً صفحة.
لا آية.