سورة ذاریات بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿٦﴾

و بی‌شکّ (رستاخیز) و جزای اعمال واقع‌شدنی است!

and, verily, judgment is bound to come!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ﴿٧﴾

قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست،

CONSIDER the firmament full of starry paths!

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍۢ مُّخْتَلِفٍۢ ﴿٨﴾

که شما (درباره قیامت) در گفتاری مختلف و گوناگونید!

Verily, [O men,] you are deeply at variance as to what to believe:

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿٩﴾

(تنها) کسی از ایمان به آن منحرف می‌شود که از قبول حقّ سرباز می‌زند!

perverted in his views thereon is he who would deceive himself!

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ﴿١٠﴾

کشته باد دروغگویان (و مرگ بر آنها)!

They but destroy themselves, they who are given to guessing at what they cannot ascertain –

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍۢ سَاهُونَ ﴿١١﴾

همانها که در جهل و غفلت فرو رفته‌اند،

they who blunder along, in ignorance lost –

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٢﴾

و پیوسته سؤال می‌کنند: «روز جزا چه موقع است؟!»

they who [mockingly] ask, “When is that Day of Judgment to be?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿١٣﴾

(آری) همان روزی است که آنها را بر آتش می‌سوزانند!

[It will be] a Day when they will be sorely tried by the fire,

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٤﴾

(و گفته می‌شود:) بچشید عذاب خود را، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید!

[and will be told:] “Taste this your trial! It is this that you were so hastily asking for!”

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾

به یقین، پرهیزگاران در باغهای بهشت و در میان چشمه‌ها قرار دارند،

[But,] behold, the God-conscious will find themselves amid gardens and springs,

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿١٦﴾

و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت می‌دارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند!

enjoying all that their Sustainer will have granted them [because], verily, they were doers of good in the past:

كَانُوا۟ قَلِيلًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿١٧﴾

آنها کمی از شب را می‌خوابیدند،

they would lie asleep during but a small part of the night,

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿١٨﴾

و در سحرگاهان استغفار می‌کردند،

and would pray for forgiveness from their innermost hearts;

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿١٩﴾

و در اموال آنها حقّی برای سائل و محروم بود!

and [would assign] in all that they possessed a due share unto such as might ask [for help] and such as might suffer priva­tion.

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَٰتٌۭ لِّلْمُوقِنِينَ ﴿٢٠﴾

و در زمین آیاتی برای جویندگان یقین است،

AND ON EARTH there are signs [of God’s exis­tence, visible] to all who are endowed with inner certainty,

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٢١﴾

و در وجود خود شما (نیز آیاتی است)؛ آیا نمی‌بینید؟!

just as [there are signs thereof] within your own selves: can you not, then, see?

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿٢٢﴾

و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!

And in heaven is [the source of] your sus­tenance [on earth] and [of] all that you are promised [for your life after death]:

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّۭ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿٢٣﴾

سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حقّ است همان گونه که شما سخن می‌گویید!

for, by the Sustainer of heaven and earth, this [life after death] is the very truth - as true as that you are endowed with speech!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿٢٤﴾

آیا خبر مهمانهای بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟

AND HAS the story of Abraham’s honoured guests ever come within thy ken?

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَٰمٌۭ قَوْمٌۭ مُّنكَرُونَ ﴿٢٥﴾

در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!»

When those [heavenly messengers] came unto him and bade him peace, he answered, “[And upon you be] peace!” - [saying to himself,] “They are strangers.”

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍۢ سَمِينٍۢ ﴿٢٦﴾

سپس پنهانی به سوی خانواده خود رفت و گوساله فربه (و بریان شده‌ای را برای آنها) آورد،

Then he turned quietly to his household, and brought forth a fat [roasted] calf,

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٢٧﴾

و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجّب دید دست بسوی غذا نمی‌برند) گفت: «آیا شما غذا نمی‌خورید؟!»

and placed it before them, saying, “Will you not eat?”

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍۢ ﴿٢٨﴾

و از آنها احساس وحشت کرد، گفتند: «نترس (ما رسولان و فرشتگان پروردگار توایم)!» و او را بشارت به تولّد پسری دانا دادند.

[And when he saw that the guests would not eat,] he became apprehensive of them; [but] they said, “Fear not” - and gave him the glad tiding of [the birth of] a son who would be endowed with deep knowledge.

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍۢ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌۭ ﴿٢٩﴾

در این هنگام همسرش جلو آمد در حالی که (از خوشحالی و تعجّب) فریاد می‌کشید به صورت خود زد و گفت: «(آیا پسری خواهم آورد در حالی که) پیرزنی نازا هستم؟!»

Thereupon his wife approached [the guests] with a loud cry, and struck her face [in astonishment] and exclaimed: “A barren old woman [like me]!”

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٠﴾

گفتند: «پروردگارت چنین گفته است، و او حکیم و داناست!»

They answered: “Thus has thy Sustainer decreed; and, verily, He alone is truly wise, all- knowing!”

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

(ابراهیم) گفت: «مأموریت شما چیست ای فرستادگان (خدا)؟»

Said [Abraham]: “And what [else] may you have in view, O you [heavenly] messengers?”

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

گفتند: «ما به سوی قوم مجرمی فرستاده شده‌ایم...

They answered: “Behold, we have been sent unto a people lost in sin,

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن طِينٍۢ ﴿٣٣﴾

تا بارانی از «سنگ - گِل» بر آنها بفرستیم؛

to let loose upon them stone-hard blows of chastisement,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿٣٤﴾

سنگهایی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاشته شده است!»

marked out in thy Sustainer’s sight for [the punishment of] such as have wasted their own selves.”

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣٥﴾

ما مؤمنانی را که در آن شهرها (ی قوم لوط) زندگی می‌کردند (قبل از نزول عذاب) خارج کردیم،

And in the course of time We brought out [of Lot ’s city] such [few] believers as were there:

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍۢ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٣٦﴾

ولی جز یک خانواده باایمان در تمام آنها نیافتیم!

for apart from one [single] house We did not find there any who had surrendered themselves to Us.

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةًۭ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٣٧﴾

و در آن (شهرهای بلا دیده) نشانه‌ای روشن برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند به جای گذاردیم.

And so We left therein a message for those who fear the grievous suffering [which awaits all evildoers].

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٨﴾

و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛

AND IN [the story of Pharaoh and] Moses, too, [We left the same message: for] when We sent him unto Pharaoh with [Our] manifest authority,

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌۭ ﴿٣٩﴾

امّا او با تمام وجودش از وی روی برتافت و گفت: «این مرد یا ساحر است یا دیوانه!»

and he turned away in [the pride of] his power and said, “A sorcerer [is this Moses], or a madman!” –

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿٤٠﴾

از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش بود!

We seized him and his hosts, and cast them all into the sea: and [none but Pharaoh] himself was to blame [for what happened].

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿٤١﴾

و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بی‌باران بر آنها فرستادیم،

And [you have the same message] in [what happened to the tribe of] Ad, when We let loose against them that life-destroying wind

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾

که بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر اینکه آن را همچون استخوانهای پوسیده می‌ساخت.

which spared nothing of what it came upon, but caused [all of] it to become like bones dead and decayed.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿٤٣﴾

و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدّتی کوتاه بهره‌مند باشید (و سپس منتظر عذاب)!»

And in [the story of the tribe of] Thamud, too, when they were told, “You shall enjoy your life for [but] a little while,”

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٤٤﴾

آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‌کردند (بی‌آنکه قدرت دفاع داشته باشند)!

after they had turned with disdain from their Sustainer’s commandment - whereupon the thunderbolt of punishment overtook them while they were [helplessly] looking on:

فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مِن قِيَامٍۢ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿٤٥﴾

چنان بر زمین افتادند که توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از کسی یاری طلبند!

for they were unable even to rise, and could not defend themselves.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَٰسِقِينَ ﴿٤٦﴾

همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند!

And [thus, too, We destroyed] Noah’s people aforetime: for they were iniquitous folk.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَٰهَا بِأَيْي۟دٍۢ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾

و ما آسمان را با قدرت بنا کردیم، و همواره آن را وسعت می‌بخشیم!

AND IT IS We who have built the universe with [Our creative] power; and, verily, it is We who are steadily expanding it.

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾

و زمین را گستردیم، و چه خوب گستراننده‌ای هستیم!

And the earth have We spread out wide - and how well have We ordered it!

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾

و از هر چیز دو جفت آفریدیم، شاید متذکّر شوید!

And in everything have We created oppos­ites, so that you might bear in mind [that God alone is One].

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥٠﴾

پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم!

And so, [O Muhammad, say unto them:] “Flee unto God [from all that is false and evil]! Verily, I am a plain warner to you from Him!

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥١﴾

و با خدا معبود دیگری قرار ندهید، که من برای شما از سوی او بیم‌دهنده‌ای آشکارم!

And do not ascribe divinity to aught side by side with God: verily, I am a plain warner to you from Him!”

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: «او ساحر است یا دیوانه!»

[But] thus it is: never yet came any apostle to those who lived before their time but they said, “A spellbinder [Lit., "sorcerer".] [is he], or a madman!”

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

آیا یکدیگر را به آن سفارش می‌کردند (که همه چنین تهمتی بزنند)؟! نه، بلکه آنها قومی طغیانگرند.

Have they, perchance, handed down this [way of thinking] as a legacy unto one another? Nay, they are people filled with overweening ar­rogance!

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿٥٤﴾

حال که چنین است از آنها روی بگردان که هرگز در خور ملامت نخواهی بود؛

Turn, then, away from them, and thou shalt incur no blame;

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

و پیوسته تذکّر ده، زیرا تذکّر مؤمنان را سود می‌بخشد.

yet go on reminding [all who would listen]: for, verily, such a reminder will profit the believers.

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)!

And [tell them that] I have not created the invisible beings and men to any end other than that they may [know and] worship Me.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

هرگز از آنها روزی نمی‌خواهم، و نمی‌خواهم مرا اطعام کنند!

[But withal,] no sustenance do I ever demand of them, nor do I demand that they feed Me:

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

خداوند روزی‌دهنده و صاحب قوّت و قدرت است!

for, verily, God Himself is the Provider of all sustenance, the Lord of all might, the Eternal!

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

و برای کسانی که ستم کردند، سهم بزرگی از عذاب است همانند سهم یارانشان (از اقوام ستمگر پیشین)؛ بنابر این عجله نکنند!

And, verily, they who are bent on doing evil shall have their share [of evil] like unto the share of their fellows [of old]: so let them not ask Me to hasten [their doom]!

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

پس وای بر کسانی که کافر شدند از روزی که به آنها وعده داده می‌شود!

For, woe unto those who are bent on denying the truth - [woe] on the Day which they have been promised