Surah Al-Infitaar — Text, Translation & Audio

82 Meccan 19 verses Juz 30 Revelation order 83

سوره انفطار (Al-Infitaar) سوره شماره ۸۲ قرآن کریم با ۱۹ آیه است. این سوره مکی است و در این صفحه متن کامل عثمانی، ترجمه فارسی، ترجمه انگلیسی و قرائت صوتی آنلاین آیات ارائه شده است.

Name meaningشکافتن
Revelation orderNo. 83
Location/JuzJuz 30
Revealed inMecca

Themes & Purpose

شکافتن آسمان و ستارگان، «انفطار»

About this surah — via Wikishia

سوره انفطار هشتاد و دومین سوره و از سوره‌های مکی قرآن است که در جزء سی‌ام قرآن جای دارد. این سوره را «‌إنفطار‌» می‌نامند چون در اولین آیه آن از انفطار به معنای پاره شدن و ازهم گسستن آسمان سخن به میان آمده است. سوره انفطار درباره وقوع قیامت، شرایط و نشانه‌های آن سخن می‌گوید و از سرنوشت و جایگاه ابرار (نیکان) و فُجّار (بدکاران) خبر می‌دهد.

در فضیلت تلاوت این سوره از پیامبر (ص) نقل شده هر كس سوره انفطار را قرائت كند، خداوند به تعداد همه قبرها و ده برابر قطره‌های برف و باران به او حسنه می‌دهد.

Overview Tafsir

«اذا السماء انفطرت» — آسمان شکافته و ستارگان پراکنده؛ «ان یذکر من یذکر» و «یوم یذکر» و «الذی یذکر».

Virtues

«سوره شکافتن» نامیده شده؛ خواندنش در ماه ذی‌الحجه روایت شده است.

Full surah recitation
Memorize Verse-by-verse with highlight
For verse-by-verse playback
Surah Al-Infitaar
﷽
1

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

WHEN THE SKY is cleft asunder,

2

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

and when the stars are scattered,

3

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

and when the seas burst beyond their bounds,

4

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

and when the graves are overturned –

5

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.

every human being will [at last] comprehend, what he has sent ahead and what he has held back [in this world].

6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

O MAN! What is it that lures thee away from thy bountiful Sustainer,

7

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

who has created thee, and formed thee in accordance with what thou art meant' to be, and shaped thy nature in just proportions,

8

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.

having put thee together in whatever form He willed [thee to have]?

9

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!

Nay, [O men,] but you [are lured away from God whenever you are tempted to] give the lie to [God’s] Judgment!

10

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

And yet, verily, there are ever-watchful forces over you,

11

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ﴿١١﴾

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

noble, recording,

12

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

که می‌دانند شما چه می‌کنید!

aware of whatever you do!

13

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

Behold, [in the life to come] the truly virtuous: will indeed be in bliss,

14

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

و بدکاران در دوزخند،

whereas, behold, the wicked will indeed be in a blazing fire –

15

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

[a fire] which they shall enter on Judgment Day,

16

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!

and which they shall not [be able to] evade.

17

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

And what could make thee conceive what that Judgment Day will be?

18

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

And once again: What could make thee conceive what that Judgment Day will be?

19

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!

[It will be] a Day when no human being shall be of the least avail to another human being: for on that Day [it will become manifest that] all sovereignty is God's alone.

This surah has 19 verses — continue in the paged reader.