دعای ۶ السادس

ترجمه فارسی

ای خدائی که عجائب عظمت ‌و جلالش را حد ‌و نهایت نیست درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و از الحاد ‌و عناد (و شرک ‌و جدال) در بزرگی ‌و عظمتت ما را دور ساز (یعنی در روج انسان با معرفت الهی چیزی از خدا ‌و بزرگی ‌و جلال او شگفت آور ‌و حیرت انگیزتر نخواهد بود ‌و عارفان ربانی پیوسته از خدا خواهند که حق به تجلی نور عظمتش در قلب آنها قلوبشان را از ظلمت الحاد ‌و شک ‌و ریب ‌و جدل در ‌آن دور سازد ‌و دائم حیران بزرگی ‌و عظمت خویش گرداند)

̶ و ای خدائی که دوران سلطنتش را پایانی نه ‌و انتهائی ندارد (بلکه ملک ‌و شاهی او ازلی ‌و ابدی ‌و حکومتش بر ملک نامتناهی وجود ‌و عوالم بی نهایت هستی سرمدی است) درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را از دوزخ انتقام (و عذاب قهر فراق) خود آزادی بخش

̶ و ای خدائی که گنجینه های رحمت وسیع بی انتهایش فنا (و نقصان) پذیر نیست (بلکه هر چه عطا کند بر خلق از ‌آن رحمت بی نهایت هرگز کم ‌و کاست نگردد عوالم ملک ‌و ملکوت ‌و غیب ‌و شهود بی نهایت ‌و کرات ‌و منظومه های شمسی ‌و کهکشانهای بی شمار رشحه ای از ‌آن دریای رحمت است بلکه موجی از ‌آن بحر جود ‌و احسان الهیت است) درود فرست بر محمد ‌و آل اطهارش ‌و برای ما هم از رحمت واسعه ات نصیبی کامل عطا فرما

̶ و ای خدائی که (نه تنها چشم ظاهر بلکه) چشم (بصیرت)ها(ی باطن صاحب نظران عالم از عارفان ‌و حکیمان بلکه اولیاء ‌و انبیاء الهی هم) در مادون مقام رویت ‌و شهود حقیقت ذاتش منقطع ‌و عاجز ‌و حیران است (و جز ‌آن قدر که نور جمالش در آئینه قلوب خلق تجلی کند راه مشاهده او به روی عالمیان بسته است ‌و مراتب معرفت الهی از معرفت علم الیقین ‌و عین الیقین ‌و حق الیقین تا مراتب فناء ‌و فناء عن الفناء ‌و بقاء در فناء تمام بر حسب مراتب تجلیات انوار جمال رویت است بر قلوب پاک عالمان ربانی ‌و عارفان الهی پس هم لاندر که الابصار ببصر ظاهر ‌و باطن رویت ‌و شهود کنه جمال حق محال است ‌و هم رویت قلبی ‌و شهود چشم باطن ممکن است ‌و به مقدار معرفت ‌و درجات تجلیات میسر ‌و واقع است «ما کذب الفواد ‌و ما رای» کلام خدا «الغیرک من الظهور ما لیس لک حتی یکون هو المظهر لک» کلام حضرت حسین علیه السلام «و لم اعبد ربا لم از» کلام امیرالمومنین ‌و سید الموحدین است) پس (ای خدای مرئی ‌و نامرئی) درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را به مقام قرب (و معرفت) خود نزدیک فرما

̶ ای خدائی که هر امر بزرگی در مقابل شان بزرگیش کوچک است (هر چه در عالم با خطر ‌و شان ‌و جلال به نظر رسد هنگامی که عظمت او را یاد کنیم همه کوچک شوند ‌و به طور کلی هرگاه انسان به یاد بزرگی خدا سلطان عالم وجود افتد ‌و عزت ‌و جلال حق را تصور کند ‌و فکر خود را در علوم ‌و معارف الهی متوجه کند هر امر ذی شان ‌و قدر ‌و منزلت عالم در نظرش حقیر ‌و بی خطر ‌و قدر بشمار آید ‌و پیش معنی خدا هیچیک از عجائب ‌و غرائب ‌و شگفتی های عالم او را شگفت آور ‌و حیرت انگیز نباشد).
̶ ای خدا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و برای خود به ما کرامت ‌و عزت بخش (یعنی برای احیاء دین ‌و تعظیم شعائر ‌و تعلیم ‌و نشر معرفت ‌و توحید خود) (در دو عالم) ما را کرامت (و شرافت ‌و عزت بخش)

̶ و ای خدائی که باطن باطن ‌و سر السر هر خیر عالم بر تو آشکار است (یعنی اخبار ‌و آثار عالم وجود را که معانی گوناگون ‌و باطنهای تو در تو ‌و اسرار نهان در نهان بسیار است همه نزد تو ‌و علم محیط تو آشکار است) (ای خدای آگاه بر اسرار اخبار) درود فرست بر محمد (ص) ‌و آل (ع) پاکش ‌و ما را (به معاصی ‌و اعمال زشت) نزد خود رسوا ‌و شرمگین مفرما.

̶ پروردگارا (درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش) ‌و ما را به موهبت خود (و به لطف وجود ‌و کرم بی حد ‌و نهایت خویش) از عطای اهل جود ‌و سخاوت بی نیاز گردان ‌و از وحشت ‌و هراس آنکه خلق از ما بریدند ما را به عطا ‌و احسان خود کفایت فرما تا آنکه ما با بذل ‌و عطای تو ‌و فضل ‌و کرمت ابدا راغب به عطای هیچ کس نباشیم ‌و (با وجود انس با تو) متوحش از احدی نشویم ‌و (دائم به یاد تو ‌و به احسان تو با تو انس گیریم ‌و از قطع ‌و دوری مردم وحشت نکنیم)

̶ پروردگارا ‌و تو تقدیر ‌و تدبیر خود را به منفعت ‌و سود ما قرار ده نه به ضرر ‌و زیان ما ‌و مکر ‌و تدبیرت را بر له ما نه بر علیه ما مقرر فرما ‌و دولت ‌و حکومت را بر فتح ‌و غلبه ما (بر دشمن) قرار ده نه بر شکست ‌و خواری ما

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را از قهر ‌و غضب خود نگاهدار ‌و به لطف ‌و کرمت (از هر حادثه ‌ی ناگوار) محفوظ بگردان ‌و ما را به سوی حضرتت هدایت فرما ‌و دور از درگاه عنایتت مگردان که ای خدا هر کس را تو نگهداری کنی (از آفات عالم آسوده خاطر و) سالم خواهد بود ‌و هر کس را تو هدایت کنی با علم ‌و دانش (و سعادت) زیست خواهد کرد ‌و هر که را تو مقرب درگاه خود گردانی این غنیمت (و فیروزی بزرگ) عالم است.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و شدت ‌و سختیهای حوادث عالم (و مشکلات روزگار) را از ما کفایت فرما ‌و از شر ‌و آسیب دامهای شیطان (انس ‌و جن) ‌و تلخی صولت ‌و قهر ‌و اقتدار سلطان محفوظ دار (که هرگز از جانب سلطان به ما جور ‌و آزاری ‌و بیم ‌و ستمی نرسد بلکه از صولت ‌و اقتدار پادشاهان آسایش ‌و امنیت ‌و بهره ‌و خیر نصیب ما گردان)

̶ پروردگارا منحصرا آنانکه کفایت (به خیرات ‌و رفع شرور) در عالم یافتند به فضل تو ‌و حول ‌و قوه ‌و توانائی تو یافتند پس درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را هم کفایت فرما ‌و هم ای خدا منحصرا آنانکه اهل عطا ‌و بخشش شدند از فضل ‌و جود تو این بهره یافتند پس درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را هم از عطای بی حد ‌و حساب (و رحمت نامتناهی) خویش بهره ‌ی کامل عطا فرما ‌و منحصرا آنانکه هدایت یافتند به نور جمال تو یافتند (یعنی کسانی که به راه معرفت ‌و مقامات عالیه ایمان ‌و به مراتب توحید ‌و درجات تسلیم ‌و رضا ‌و رضوان هدایت یافتند ‌و به سعادت نهائی ‌و بهشت ابد نائل شدند همه به واسطه اشراق نور جمال ذات مقدس نور الانوار الهی است ‌و بدون تجلی نور او در قلوب دلی مشتاقانه به راه خدا ‌و طریق انبیاء ‌و اولیاء خدا که راه هدایت ‌و سعادت ابد است نخواهد شتافت ‌و این هدایت ارائه الطریق نیست ایصال به مطلوبست که از رحمت رحیمی ‌و لطف خاص خداست ‌و گرنه هدایت ارائه الطریق که توسط انبیاء ‌و به رحمت رحمانی است به تمام عالم افاضه گردیده است (انا هدیناه السبیل اما شاکرا ‌و اما کفورا) پس ای خدا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را هم به لطف خاص ‌و کرامت مخصوص خویش هدایت فرما (و به مطلوب نهائی که مقام قرب ‌و شهود تو است نائل گردان)

̶ ای خدا هر کس را توئی دوست ‌و یار ‌و یاورش ابدا ضرری از متارکه خلق نبرد (و از خذلان ‌و دوری مردم به او زیانی نخواهد رسید) ‌و کسی را که تو بر او کرم کنی ‌و عطا بخشی منع ‌و حرمان دیگران زیان به دو نرساند ‌و هر که را تو (به نور خود) هدایت کنی اضلال ‌و رهزنی گمراه کنندگان گمراهش نتواند کرد (چون تمام قدرت ‌و نعمت ‌و رحمت عالم بدست لطف ‌و جود ‌و احسان تست)

̶ پس ای خدا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را به مقام عزت ‌و مناعت خود از (اظهار حاجت به ) بندگانت منع فرما ‌و به کرمت از عطای غیر خود بی نیاز گردان ‌و ما را به ارشاد ‌و رهنمائی خویش به راه حق ‌و حقیقت (که طریق خاصان ‌و مقربان تست) رهبری فرما

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و سلامت (و بهجت ‌و اخلاص) دلهای ما را به ذکر عظمت خود قرار ده (و به یاد بزرگی ‌و بزرگواریت روشن ساز) ‌و آسایش تن ‌و صحت بدن ما را به کار شکر نعمت ‌و سپاسگزاری خود بدار ‌و طلاقت زبان (و نطق ‌و بیان) ما را به وصف نعم ‌و احسان خویش گویا گردان.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و ما را از ‌آن (پیشوایان توحید ‌و ایمان) قرار ده که خلق را به سوی تو دعوت می کنند ‌و از آنانکه بندگان را به درگاه تو هدایت ‌و دلالت می کنند مقرر کن ‌و ما را از بهترین خاصان نزد خود بگردان ای مهربان ترین مهربانان عالم (یعنی خدایا ما را مقام پیشوائی بر دعوت ‌و هدایت بندگانت عطا فرما ‌و از بهترین خاصان ‌و مقربان درگاهت به لطف ‌و رحمتت قرار ده که نه تنها خود به سوی تو رهبر شویم بلکه واسطه ‌ی ارشاد ‌و هدایت خلق به سوی تو باشیم.