دعاء ۳۰ الثلاثون

الترجمة الفارسية

پروردگارا تو در رزق ‌و روزیهای ما بندگان (که بیش ‌و کم ‌و وسعت وضیقش بدست تست ‌و هیچ به سعی ما ‌و توسل به این ‌و ‌آن زیاد ‌و کم نخواهد گشت) تو ما را در ورطه ‌ی آزمایش ‌و امتحان مبتلا به سوء ظن ‌و بدخیالی گردانیدی ‌و در اجل ‌و مقدار کم ‌و زیاد عمر (که ابدا ساعتی از آنچه تو مقدر کرده ای زیاد ‌و کم نخواهد شد) ما بندگان را به طول امل (و به فراموشی مرگ ‌و به خیال عمر دراز) گرفتار امتحان فرمودی (و به ترس ‌و بیم از حوادث ‌و امراض در امر مقدر حتمی عمر بیازمودی تا مراتب ایمان بندگان خود را به خود آنها نشان دهی ‌و ضعف ‌و قوت ایمانشان به خدا ‌و تقدیر خدا در امر رزق ‌و عمر بر خود آنها معلوم گردد ‌و هم سرنوشتهای دیگر از صحت ‌و مرض ‌و غنا ‌و فقر ‌و عزت ‌و ذلت ‌و غیره که تمام به تقدیر ‌و مشیت ازلی تو معین است ‌و تغییرپذیر نخواهد بود ایمان ‌و اعتقادشان را بیازمائی) تا آنکه (در این آزمایش ما تو را فراموش کرده و) روزی ‌و ارزاق خود را از خلق که همه روزی خوار تواند درخواست کردیم (زهی ناسپاسی ‌و سستی اعتقاد به خدا) ‌و در عمر خود به عمر دراز معمران عالم (که پانصد سال ‌و هزار سال عمر کرده اند) طمع بستیم.

̶ پس ای پروردگار ما درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و به ما یقین درست ‌و (ایمان کاملی) عطا فرما که ‌آن یقین ما را از زحمت ‌و رنج درخواست (و طلب چیزی که تو بر ما نخواسته ای ‌و مقدر نفرموده ای) ‌آن یقین کفایت نماید ‌و به ما وثوق ‌و اعتماد خالص به حضرتت (بی شائبه شک ‌و ریب) الهام فرما که ما را در امر معاش ‌آن وثوق ‌و اعتماد از سختی ‌و تعب روزگار معاف سازد

̶ و ای پروردگار تو به کرمت آنچه را که از وعده های خود (در امر رزق ‌و عمر ‌و غیره) به طور صریح ‌و روشن در کتاب وحی خود فرمودی ‌و هم در پی تاکید ‌آن قسم یاد کردی برای ‌آن است که اهتمام ما را در امر معاش (و رنج ‌و غصه رزق) قطع سازی (و خیال ما را در امر روزی ‌و سایر امور عالم آسوده گردانی) تا زحمت اشتغال ‌و اهتمام در رزقی که تو خود ضمانت ‌آن فرمودی از ما برطرف سازی (و خاطر ما را آسوده فرمائی)

̶ لذا در کلام خود وعده فرمودی ‌و کلام تو حق ‌و حقیقت ‌و راست ترین کلام خواهد بود ‌و باز (برای اطمینان خاطر ‌و آرامش قلب) بندگان قسم بر ‌آن وعده یاد کردی آنجا که در کتاب خود فرمودی (ای بندگان) رزق شما ‌و هر چه به شما (در کتاب الهی) وعده دادند در آسمان (مشیت ازلی حق) مقدر گردیده سپس به قسم تاکید نمودی

̶ و فرمودی قسم به خدای آسمان ‌و زمین که البته این وعده خدا (و تمام وعده های قرآنش همه) حق ‌و حقیقت است بدانسان که شما با هم سخن می گوئید یعنی همانگونه که نطق ‌و تکلم بندگان با یکدیگر واقع ‌و محقق است وعده ‌ی خدا هم واقع ‌و حقیقت به طریق اولی خواهد بود (و این وعده در قرآن موکد به قسم برای اطمینان ما بندگان فرمودی که ما در امر رزق ‌و عمر ‌و سایر مقدرات بر زحمت ‌و سعی خود اعتماد نکرده ‌و بر این ‌و ‌آن توسل نکنیم بلکه عموما در تمام امور ‌و خصوصا در امر رزق خود بی دغدغه تنها به خدا وثوق ‌و اعتماد کامل ‌و توکل دائم داشته باشیم.)