دعاء ۳ الثالث

الترجمة الفارسية

حمد ‌و ستایش خدای متعال را که به نعمت وجود پیغمبر (گرامیش حضرت) محمد صلی الله علیه ‌و آله منت گذاشت بر ما (امت مرحومه) نه بر امتهای دوران گذشته ‌و قرنهای سپری شده ‌و این نعمت بزرگ را به قدرت کامله خود به ما عطا کرد ‌آن قدرتی که از هیچ امر عظیم ‌و بزرگ عالم عجز در او راه ندارد ‌و کوچکترین چیز هم از محیط قدرت ‌و علمش ناپدید ‌و فوت نخواهد شد

̶ (بدان قدرت بی نهایت) حضرت محمد را خاتم (رسولان خود) قرار داد بر تمام مخلوقاتش ‌و ما (امت پیغمبر یا ما اهل بیت او) را شاهد ‌و گواه (بر صدق ‌و حقیقت راستی رسالت او) بر منکران حضرتش مقرر داشت ‌و ما را به فضل ‌و کرمش (بر مخالفین ‌و دشمنان اسلام) که قومی بی قدر ‌و عزت بودند قدرت ‌و غلبه ‌و فزونی (از هر جهت) بخشید (تا آنجا که دشمنان همه مقهور ‌و مغلوب شدند)

̶ پروردگارا پس درود ‌و تحیت فرست بر حضرت محمد (ص) که او بر وحی تو امین است ‌و شریفتر ‌و بزرگتر ‌و بزرگوارتر از تمام خلق تست ‌و اوست امام ‌و پیشوای رحمت ‌و فیض (علوم آسمانی) ‌و واسطه ‌و قائد خیرات عالم ‌و مفتاح برکات ‌و موائد (عقلی ‌و علمی ‌و اخلاقی ‌و ادب انسانی) بر تمام خلق

̶ آن وجود گرامی که قیام کرد در عالم برای اقامه امر ‌و فرمان ‌و اجرای حکم (عدل ‌و احسان) تو ‌آن حضرت که جان خود را در اقامه امر ‌و فرمانت در تعب ‌و رنج ‌و آلام انداخت

̶ و تن را در معرض شدائد ‌و مکاره (از جور ‌و آزار دشمنان) درآورد.

̶ و به درگاهت در دعا عداوتش را با اقارب ‌و خویشانش (که مشرک ‌و منکر دعوت نبوتش گردیدند) اظهار داشت (و آنها را نفرین کرد مانند ابولهب ‌و غیره)

̶ و در راه رضا ‌و خشنودی تو با بستگان ‌و قبیله خود جنگ کرد

̶ و برای احیای دین تو از ارحام خویش هم (که مخالف دین حق ‌و توحید بودند) از همه برید

̶ (و با نزدیکانش هم قطع روابط کرد) تا آنجا که نزدیکان خود را (که به خدای یکتا ایمان نیاوردند) همه را از خود دور کرد

̶ و دوران ‌و بیگانگانی که حکم تو را اجابت کردند (و اسلام آوردند) به خود نزدیک داشت

̶ و در راه رضای تو دوستی با دورترین مردم که ایمان آوردند

̶ و دشمنی با نزدیکترین کسانش (که کافر شدند) آغاز کرد

̶ و نفس شریف خود را در راه دعوت به آئین ‌و دین تو به رنج ‌و شدائد بسیار افکند

̶ و نفس شریف خود را در راه دعوت به آئین ‌و دین تو به رنج ‌و شدائد بسیار افکند

̶ و عمری با اندرز ‌و نصیحت به تربیت آنان که دعوتت را پذیرفتند پرداخت.

̶ (پروردگارا) ‌و ‌آن رسول گرامیت از وطن خود ‌و رحل ‌و موضع اقامت ‌و مسقط الراس خویش ‌و جایگاه انس ‌و الفتش مجبورا رها ‌و به سوی بلاد غربت دور از شهر ‌و دیار خود هجرت کرد با اراده ثابت ‌و شوق موکد در راه عظمت ‌و اعزاز دین تو (و اعلای کلمه ‌ی توحید تو) تا از تو بر علیه کافران یاری طلبید

̶ تا آنکه آنچه می خواست درباره ‌ی کافران ‌و منکران (از مقهور ‌و منکوب ساختنشان انجام یافت

̶ و آنچه درباره ‌ی اولیاء ‌و دوستان تو ‌و تدبیر (و تربیت نیکان عالم) می خواست به حد تمام ‌و کمال رسانید

̶ و بر اصلاح امور امت قیام کرد در حالی که فتح ‌و فیروزی از یاری تو می طلبید ‌و بر ضعف خود (و قلت اعوان ‌و کثرت دشمنان) به نصرت ‌و یاری تو قوت ‌و نیرو یافت

̶ تا آنجا که در وسط خاک دشمن ‌و معظم بلاد کافران (و پایتخت حکومت ایشان) با آنها به جنگ برخاست

̶ و بر دشمن تهاجم ‌و حمله های سخت در میان وطن ‌و قرارگاه آنها کرد

̶ تا آنکه بر ظهور شرع ‌و اعلاء کلمه توحید حضرتت به او جود کراهت (کامل ‌و مخالفت سخت) مشرکان موفق گشت (و بتهای صوری ‌و معنوی عالم را در هم شکست)

̶ پروردگارا تو ‌آن حضرت را در مقابل آلام ‌و رنج ‌و سختیها که در راه تو کشید رفعت مقام بخش ‌و درجه ‌ی اعلی در بهشت (لقاء ‌و بهشت شهود حضرتت ‌و بهشت رضا ‌و قرب ‌و بهشت عدن ‌و فردوس) به او عطا فرما

̶ آن مقامی را که هیچ یک از ملائکه ‌ی مقرب ‌و انبیاء مرسل بدان منزلت نرسند

̶ و مثل ‌و مانندش را هم در رتبه کمال وجود ‌و معرفت (در افق اعلای تقرب) که به ‌آن حضرت بخشیدی در حق پاکان اهل بیتش ‌و اهل ایمان از امتش عطا فرما ‌و از حسن شفاعت (و لطف ‌و عنایت) بزرگترین ‌و عالیترین آنچه وعده فرموده ای (از مقام شفاعت کبری) به او ببخشا (و مرحمت فرما)

̶ ای خدائی که وعده تو نافذ است ای آنکه قول ‌و عهد تو با وفای کامل است ای آنکه گناهان ‌و سیئات بندگان را به چندین برابر بدل به حسنات کنی که همانا حضرتت صاحب فضل ‌و کرم بزرگ (و رحمت واسعه ‌ی بی حد ‌و نهایت است).