Dua 23 الثالث و العشرون

Persian translation

ای خدای من تو همانا مرا به کاری مکلف نمودی (و بار تکلیفی بر دوش من نهادی) که تو خود بر ‌آن کار مالک تری از نفس من ‌و قدرتت بر خود من ‌و توانائی من بر انجام تکلیفم غالب ‌و حاکم است (قدرت من مغلوب ‌و مقهور قدرت ازلی تست ‌و اگر تو توفیق دهی ‌و حول ‌و قوه عطا کنی تکلیفم را انجام توانم داد ‌و بدون عنایت ‌و لطف ‌و کرمت کاری نتوانم کرد) پس تو (ای خدای غالب ‌و قاهر بر همه عالم وجود) (به قدرت کامل ازلی خود) از افعال نفس من ‌آن عمل خیری را به من اعطا کن که به ‌آن عمل از من راضی ‌و خشنود باشی (یعنی مرا به ‌آن عمل موفق دار که رضای تو در اوست) ‌و بر خویش ‌آن را از من دریافت دار که موجب خشنودی تو ‌و رستگاری من شود.

(الهی چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی ‌و من رستگار)

̶ ای خدا مرا طاقت سختی ‌و مشقت ‌و رنج نیست ‌و صبر ‌و شکیبائی بر بلا ‌و مصائب ندارم ‌و قوه ‌ی تحمل بر فقر ‌و بینوائی نخواهم داشت پس مرا محروم از رزقم (از لطف ‌و کرم خود) مگردان ‌و کارم را به خلق وامگذار (و حواله به درگاه مخلوق مکن) بلکه حضرتت تنها ‌و متفرد حاجاتم برآور (و نیازمندم به غیر خود مساز) ‌و امورم به عنایت خود کفایت فرما

̶ و به سویم به چشم مرحمت نظر فرما ‌و در جمیع امور ناظر احوالم باش زیرا اگر کارم را به خودم هم واگذاری محققا عاجز ‌و درمانده شوم ‌و ابدا قیام به مصالح خود نتوانم کرد ‌و اگر کارم را به خلق خود واگذاری از کراهت ترش روئی مرا بی قدر ‌و خار کنند ‌و اگر کارم را به خویشان ‌و قبیله ام واگذاری مرا محروم سازند ‌و اگر عطائی دهند عطائی اندک ‌و ناچیز بخشند با منتی طولانی ‌و مذمت ‌و سرزنش بسیار

̶ پس تو ای خدای من به فضل ‌و کرم (نامنتهایت) مرا (از غیر خویش) بی نیاز گردان ‌و به عظمت ‌و جلال خود مقام رفیعم بخش ‌و به رحمت واسع خود استغنا ‌و بسط ید (و دولت ‌و ثروت ملک ‌و مال ‌و جاهم) ببخش ‌و هم آنچه از نعم نامتناهی نزد تست مرا به حد کافی عنایت فرما.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و دلم را از حسد پاک ‌و منزه گردان ‌و از گناهان ‌و اعمال زشت محفوظ دار ‌و از کار حرام ناشایسته ورع ‌و دوری عطا کن ‌و مرا بر معاصی ‌و بدکاری بی باک مگردان ‌و میل خاطرم را نزد خود (و به شهود ‌و حضور حضرتت) نگاه دار ‌و رضا ‌و میل دلم را در آنچه از جانب تو بر من می رسد قرار ده (که بهر چه تو بر من مقدر کنی راضی ‌و خشنود ‌و شاد خاطر باشم ‌و به تقدیر ‌و رضای تو خورسند بوده ‌و پسندم آنچه را جانان پسندد) ‌و در آنچه مرا روزی کردی (و رزق تن ‌و جانم قرار دادی) ‌و در هر چه مرا مالک ‌آن گردانیدی ‌و آنچه به من انعام فرمودی در همه خیر ‌و برکت قرار ده ‌و مرا (به لطف ‌و کرمت از هر چه ناشایسته ‌و ناروا است) در همه حالات محفوظ دار ‌و عیب ‌و زشتیهایم پنهان ساز ‌و هم (از جمیع خطرات ‌و رنج ‌و بلا ‌و ناگواریهای عالم) نگهداری کن ‌و در جوار رحمتت پناه ده.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و آنچه از تکالیف که بر من الزام کردی ‌و هر چه از انواع طاعات بر من فرض ‌و واجب قرار دادی مرا بر ادای همه موفق گردان (و به عنایت خود از من قبول فرما) یا اگر کسی از مخلوقاتت را بر ذمه ‌ی من حقی است ‌و من ضعیف ‌و ناتوان از اداء ‌آن باشم هم از جهت قوای بدنی ‌و ضعف ‌و سستی قدرت بر ادای ‌آن نداشته ‌و هم از توسعه مالی ‌و ثروت قادر نباشم چه دین در خاطرم باشد ‌و یا ‌آن را فراموش کرده باشم

̶ که همه ‌آن دیون را تو ای خدا بر من به شماره حساب آورده ای ‌و خود من فراموش کرده ام پروردگارا تو از عطای بزرگ خویش (و خزینه های) بسیار که نزد تو است کرم کن ‌و همه ‌آن دین هایم را ادا فرما که البته تو ‌آن کریمی که رحمتت واسع (و بی نهایت) است دیونم را همه را ادا فرما تا دیگر ای خدا روز قیامت هنگام ملاقات با تو بر ذمه ‌ی من هیچ از ‌آن دین باقی نماند که بخواهی یا به حسناتم تقاص از من کنی (و حسناتم را به ‌آن ذیحق دهی) یا آنکه سیئاتش را بر سیئاتم مضاعف گردانی (یعنی از گناهان او بکاهی ‌و به گناهان من بیفزائی که تقاص حق او شود)

̶ خدایا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و شوق ‌و رغبت در عمل خالص برای تو که ذخیره ‌ی آخرتم شود نصیبم گردان تا من نور صدق ‌و صفای ‌آن عمل خالص را در قلب خود مشاهده کنم ‌و تا آنکه زهد در دنیا (و لذات عاجل فانی آن) در روحم غلبه کند ‌و تا آنکه اعمال حسنه (و هر کار نیکو) را با عشق ‌و شوق به جای آرم ‌و از کردار زشت (و اعمال قبیح) از خوف قهر تو ایمنی یابم ‌و نوری در باطنم عطا فرما (که ‌آن نور عقل ‌و علم ‌و معرفت ‌و ایمانست) تا بدان نور عقلی الهی (که بصیرت باطن ‌و روشنی شمع محفل دل است) میان مردم (با علم ‌و حکمت) رفتار ‌و سلوک کنم ‌و به ‌آن نور در ظلمات (عالم طبیعت) (به راه سعادت) هدایت یابم ‌و در شک ‌و شبهات (شیاطین انسی ‌و جنی) به ‌آن نور الهی روشنی طلبم (و حق را از شک ‌و شبهات باطل تمیز دهم)

̶ خدایا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش خوف ‌و اندوه ‌و غم روز وعده عقاب را نصیب ‌و روزیم گردان ‌و شوق ‌و نشاط روز وعده ثواب را به قلبم عطا فرما تا حدی که لذت ‌و اجر ‌و ثوابی که از تو به دعا می طلبم در نفس خود بیابم ‌و حزن ‌و اندوه عقابی که از ‌آن به حضرتت پناه می برم در خود احساس کنم (تا آنکه لذت ‌و توجه به ثواب آخرت که بهشت ابد ‌و شهود جمال سرمد است مرا به طاعت مشتاق سازد ‌و حس غم ‌و اندوه عقاب ‌و قهر ‌و عذاب الهی که آتش دوزخ ‌و الم فراق است مرا از عصیان دور گرداند)

̶ ای خدا تو آنچه را که امر دنیا ‌و آخرت مرا اصلاح می کند کاملا می دانی (و من خود ابدا نمی دانم زیرا علم تو به مصالح امور خلق محیط است نه غیر تو) پس بار الها در انجام حوائجم لطف ‌و مهربانی کن.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و تو (از لطف ‌و کرمت) هنگامی که من در مقام شکر گزاری از نعمتهایت که به من عطا کرده ای در حال آسایش ‌و سختی ‌و صحت ‌و بیماری تقصیر کردم (و اداء شکر ‌و سپاست ننمودم) در ‌آن هنگام معرفت حق ‌و فهم حقیقت را نصیب ‌و روزیم گردان تا بدان فهم ‌و معرفت در نفس خود روح مقام رضا ‌و تسلیم ‌و دل آرامی ‌و نفس مطمئنه از خود مشاهده کنم (یعنی صاحب نفس مطمئنه ‌و نفس راضیه ‌و مرضیه شوم و) به آنچه از شکرگزاری ‌و طاعت برای تو واجب ‌و لازم است در همه ‌ی احوال که حادث شود از حالات خوف ‌و ایمنی ‌و رضا ‌و خشم ‌و ضرر ‌و نفع به ‌آن واجب قیام کنم (یعنی در تمام حالات وارده بر من با رضا ‌و خشنودی از تو به شکر نعمت ‌و اداء طاعتت بپردازم).

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و سینه ام را چنان از حسد پاک ‌و منزه ساز (و از مرض رشک ‌و حسد سلامتم دار) که بر هیچیک از خلق تو بر هر نعمتی که به فضل ‌و کرم به آنها عطا کرده ای حسد نورزم تا آنکه (به جای حسد غبطه ‌و امید به کرمت داشته باشم و) هیچ نبینم نعمتی از نعمتهائی که به خلق خود عطا کردی از نعم دینی ‌و دنیوی ‌و حسن عاقبت ‌و یا تقوی (که بهترین نعم الهی است) یا وسعت ‌و دارائی یا نعمت ‌و آسایش هیچ نبینم جز آنکه بهتر از ‌آن نعمت را به لطف ‌و عنایت حضرتت امیدوار باشم ‌و تنها از تو یگانه خدای بی شبه ‌و شریک (و بی مثل ‌و مانند فوق ‌آن نعمت را طلب کنم).

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و محافظت از خطا ‌و گناه نصیب من فرما ‌و از لغزش در کار دنیا ‌و آخرتم محفوظ دار چه در حال شوق ‌و رضا ‌و چه در حال خشم ‌و غضب تا نشاط ‌و تالم هر دو نزدم یکسان باشد (یعنی در هر حال در مقام تسلیم باشم ‌و طاعت ‌و رضای تو را بر هر کار که جز طاعت ‌و رضای تست مقدم دارم چه در بین دوستان ‌و چه دشمنان تا به حدی (رضای تو را بر میل خود مقدم دارم) که دشمنم از ظلم ‌و ستم من ایمن باشد ‌و دوستم از میل من به هوای نفس به نفع او (بر خلاف رضای تو) مایوس باشد

̶ و مرا در حال دعا اخلاص کاملی عطا فرما که در حال وسعت ‌و نعمت مانند بندگان با اخلاص مضطر پریشان به درگاه تو دعا کنم که توئی خدای ستوده صفات با مجد ‌و عظمت ‌و بزرگواری.