نماز قضا

قضای نماز پدر و مادر بر پسر بزرگ‌وار واجب است (اگر پدر بدهکار نماز باشد و در قضا آن کوتاهی کرده باشد). قضای نماز مادر واجب نیست ولی براى فرزند مستحب و نیک است. قضای نماز واجبی که بی‌عذر ترک شده، همیشه بر عهده مکلّف باقی است؛ مدت زمان ندارد.

اگر نمی‌داند نماز پدرش قضا شده یا نه، به احتیاط واجب قضای آن را می‌خواند؛ نیت: «نماز قضا شده پدرم را قربت به خدا می‌خوانم».

قضای نماز روزانه مانند خودِ آن خوانده می‌شود: قضای نماز صبح دو رکعت، ظهر چهار رکعت و... — بدون آن‌که لازم باشد قبله، پوشش یا شرایط دیگر دقیقاً مانند روز نخست رعایت شود.

براى کسی که عمداً نماز را ترک کرده، بهتر است علاوه بر قضای نماز، توبه کند و صدقه بدهد و اعمال نیک زیاد انجام دهد؛ قضای نماز، حق خداوند است و با صلوات و اعمال جای دیگر جبران نمی‌شود.