وَقَالَ (عليه السلام): لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفِتْنَةِ، لِأَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ إِلَّا وَهُوَ مُشْتَمِلٌ عَلَى فِتْنَةٍ؛ وَلَكِنْ مَنِ اسْتَعَاذَ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ مُضِلَّاتِ الْفِتَنِ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ يَقُولُ "وَاعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ" وَمَعْنَى ذَلِكَ أَنَّهُ يَخْتَبِرُهُمْ بِالْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ، لِيَتَبَيَّنَ السَّاخِطَ لِرِزْقِهِ وَالرَّاضِيَ بِقِسْمِهِ، وَإِنْ كَانَ سُبْحَانَهُ أَعْلَمَ بِهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَلَكِنْ لِتَظْهَرَ الْأَفْعَالُ الَّتِي بِهَا يُسْتَحَقُّ الثَّوَابُ وَالْعِقَابُ، لِأَنَّ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ الذُّكُورَ وَيَكْرَهُ الْإِنَاثَ وَبَعْضَهُمْ يُحِبُّ تَثْمِيرَ الْمَالِ وَيَكْرَهُ انْثِلَامَ الْحَالِ.
و گفت (علیه السلام): هیچیک از شما نگوید: خداوندا، از فتنه به تو پناه میبرم، زیرا هیچکس نیست که در او فتنه نباشد؛ اما کسی که پناه میبرد، از گمراهکنندههای فتنهها پناه بردارد، زیرا خداوند سبحان میفرماید: "بدانید که اموال و فرزندان شما فتنه است" و معنای آن این است که او را با اموال و فرزندان آزمایش میکند، تا خوارش بر رزقش و راضی بر قسمش آشکار شود، و اگر خداوند سبحان از خودشان آگاهتر است، ولی برای اینکه اعمالی که به وسیله آنها پاداش و عذاب استحقاق میشود، آشکار شود، زیرا بعضی از آنان پسران را دوست دارند و دختران را میپرستند و بعضی راست کردن مال را دوست دارند و افتادن حال را میپرستند.