وَقَالَ (عليه السلام): إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ، أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ، وَإِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ، سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِه.
الترجمة
و گفت (علیه السلام): هنگامی که دنیا بر کسی نزدیک شود، جلال غیرش را به او میبخشد و هنگامی که از او رویگردان شود، جلال خود را از او میرباند.