حکمت 439

وَقَالَ (عليه السلام): الزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ الْقُرْآنِ، قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ: "لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَلا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ"؛ وَمَنْ لَمْ يَأْسَ عَلَى الْمَاضِي وَلَمْ يَفْرَحْ بِالْآتِي، فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَيْهِ.

Translation

و گفت (علیه السلام): همه زهد در دو کلام از قرآن است، خداوند سبحان فرمود: "تا بر آنچه از دست رفته نگران نشوید و به آنچه به شما عطا شده شاد نباشید"؛ و هر که بر گذشته ناامید نشود و به آینده شاد نشود، پس او زهد را در هر دو سر گرفته است.