حکمت ۴۳۷

وَسُئِلَ (عليه السلام) أَيُّهُمَا أَفْضَلُ، الْعَدْلُ أَوِ الْجُودُ؟ فَقَالَ (عليه السلام): الْعَدْلُ يَضَعُ الْأُمُورَ مَوَاضِعَهَا، وَالْجُودُ يُخْرِجُهَا مِنْ جِهَتِهَا؛ وَالْعَدْلُ سَائِسٌ عَامٌّ، وَالْجُودُ عَارِضٌ خَاصٌّ؛ فَالْعَدْلُ أَشْرَفُهُمَا وَأَفْضَلُهُمَا.

الترجمة

و از او (علیه السلام) پرسیدند کدامشان برتر است، عدل یا جود؟ پس گفت (علیه السلام): عدل چیزها را در جایگاه‌هایشان قرار می‌دهد، و جود آن را از جای خود خارج می‌کند؛ و عدل حاکم عام است، و جود عرض خاص؛ پس عدل برترین و برترین آن‌هاست.