وَقَالَ (عليه السلام): الرِّزْقُ رِزْقَانِ، طَالِبٌ وَمَطْلُوبٌ؛ فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا، طَلَبَهُ الْمَوْتُ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا؛ وَمَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ، طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا.
الترجمة
و گفت (علیه السلام): رزق دو نوع است: طالب و مورد طلب؛ پس هر که دنیا را طلبید، مرگ او را طلبید تا او را از آنجا بیرون کند؛ و هر که آخرت را طلبید، دنیا او را طلبید تا او را از آنجا رزقش را کامل کند.