حکمت ۴۳۰

وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ أَخْسَرَ النَّاسِ صَفْقَةً وَأَخْيَبَهُمْ سَعْياً، رَجُلٌ أَخْلَقَ بَدَنَهُ فِي طَلَبِ مَالِهِ، وَلَمْ تُسَاعِدْهُ الْمَقَادِيرُ عَلَى إِرَادَتِهِ؛ فَخَرَجَ مِنَ الدُّنْيَا بِحَسْرَتِهِ، وَقَدِمَ عَلَى الْآخِرَةِ بِتَبِعَتِهِ.

الترجمة

و گفت (علیه السلام): زیان‌کارترین مردم در معامله و ناکام‌ترین آن‌ها در تلاش، مردی است که بدنش را برای کسب مال به کار گرفت، و قدرت بر اراده‌اش نداشت؛ پس از دنیا با حسرتش بیرون آمد، و به آخرت با بار خود رسید.