وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ أَعْظَمَ الْحَسَرَاتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، حَسْرَةُ رَجُلٍ كَسَبَ مَالًا فِي غَيْرِ طَاعَةِ اللَّهِ، فَوَرِثَهُ رَجُلٌ فَأَنْفَقَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ، وَ دَخَلَ الْأَوَّلُ بِهِ النَّارَ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): بزرگترین حسرتها در روز قیام، حسرت مردی است که در نافرمانی خداوند مال کسب کرد، پس مردی آن را به ارث برد و در طاعت خداوند سبحان هزینه کرد و به بهشت وارد شد، و اولی با آن به آتش وارد شد.