وَقَالَ (عليه السلام)، وَقَدْ سُئِلَ عَنْ مَعْنَى قَوْلِهِمْ "لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ": إِنَّا لَا نَمْلِكُ مَعَ اللَّهِ شَيْئاً، وَلَا نَمْلِكُ إِلَّا مَا مَلَّكَنَا؛ فَمَتَى مَلَّكَنَا مَا هُوَ أَمْلَكُ بِهِ مِنَّا كَلَّفَنَا، وَمَتَى أَخَذَهُ مِنَّا وَضَعَ تَكْلِيفَهُ عَنَّا.
Translation
و گفت (علیه السلام)، و از او درباره معنای گفتارشان «لا حول ولا قوة الا بالله» پرسیده بودند: ما نزد خداوند چیزی نداریم، و جز آنچه به ما تسلیم کرده، نداریم؛ پس هرچه به ما تسلیم کرد که ما بر آن مسلطتریم، ما را به آن موظف کرد، و هرچه از ما گرفت و تکلیف ما را از ما برداشت.