وَقَالَ (عليه السلام): لِلْمُؤْمِنِ ثَلَاثُ سَاعَاتٍ؛ فَسَاعَةٌ يُنَاجِي فِيهَا رَبَّهُ، وَسَاعَةٌ يَرُمُّ مَعَاشَهُ، وَسَاعَةٌ يُخَلِّي بَيْنَ نَفْسِهِ وَبَيْنَ لَذَّتِهَا فِيمَا يَحِلُّ وَيَجْمُلُ. وَلَيْسَ لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكُونَ شَاخِصاً إِلَّا فِي ثَلَاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمَعَاشٍ، أَوْ خُطْوَةٍ فِي مَعَادٍ، أَوْ لَذَّةٍ فِي غَيْرِ مُحَرَّمٍ.
Translation
و گفت (علیه السلام): برای مؤمن سه ساعت است: ساعتی که با پروردگار خود خلوت میکند، و ساعتی که به معاش خود میاندیشد، و ساعتی که بین خود و لذتش در آنچه حلال و نیکوست خلوت میکند. و برای عاقل نیست که در غیر این سه چیز متوجه باشد: هدفی برای معاش، یا قدمی برای معاد، یا لذتی در غیر محرم.