وَقَالَ (عليه السلام): مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ، لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ. وَفِي رِوَايَةٍ أُخْرَى: مَنْ فَاتَهُ حَسَبُ نَفْسِهِ، لَمْ يَنْفَعْهُ حَسَبُ آبَائِه.
الترجمة
و گفت (علیه السلام): هرکه کارش کند، نسبش به یاریش نمیآید. و در روایت دیگر: هرکه نسبش از او غایب شد، نسب اجدادش به او سودی ندارد.