وَقَالَ (عليه السلام): أَيُّهَا النَّاسُ! لِيَرَكُمُ اللَّهُ مِنَ النِّعْمَةِ وَجِلِينَ، كَمَا يَرَاكُمْ مِنَ النِّقْمَةِ فَرِقِينَ؛ إِنَّهُ مَنْ وُسِّعَ عَلَيْهِ فِي ذَاتِ يَدِهِ، فَلَمْ يَرَ ذَلِكَ اسْتِدْرَاجاً، فَقَدْ أَمِنَ مَخُوفاً؛ وَمَنْ ضُيِّقَ عَلَيْهِ فِي ذَاتِ يَدِهِ، فَلَمْ يَرَ ذَلِكَ اخْتِبَاراً، فَقَدْ ضَيَّعَ مَأْمُولًا.
Translation
و گفت (علیه السلام): ای مردم! خداوند شما را از نعمت به همان حالی که از عذاب میبیند شگفتزده سازد؛ که هر که در دست خود گشایش یافت و آن را امتحان ندانست، از ترسآلود در امان مانده؛ و هر که در دست خود تنگی یافت و آن را آزمایش ندانست، امیدوار را تباه ساخته است.