حکمت ۳۵۷

وَعَزَّى قَوْماً عَنْ مَيِّتٍ مَاتَ لَهُمْ، فَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ لَيْسَ لَكُمْ بَدَأَ وَلَا إِلَيْكُمُ انْتَهَى؛ وَقَدْ كَانَ صَاحِبُكُمْ هَذَا يُسَافِرُ، فَعُدُّوهُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ؛ فَإِنْ قَدِمَ عَلَيْكُمْ، وَإِلَّا قَدِمْتُمْ عَلَيْهِ.

الترجمة

و گروهی را بر مردی که از آنان مرده بود تسلیت گفت، پس گفت (علیه السلام): این کار از شما آغاز نشده و به شما ختم نخواهد شد؛ و دوست شما این سفر می‌کرد، پس او را در برخی از سفرهایش بشمارید؛ اگر به شما رسید، وگرنه شما به او خواهید رسید.