وَهَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلًا بِغُلَامٍ وُلِدَ لَهُ، فَقَالَ لَهُ: لِيَهْنِئْكَ الْفَارِسُ. فَقَالَ (عليه السلام): لَا تَقُلْ ذَلِكَ، وَلَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ الْوَاهِبَ، وَبُورِكَ لَكَ فِي الْمَوْهُوبِ، وَبَلَغَ أَشُدَّهُ، وَرُزِقْتَ بِرَّهُ.
ترجمه
و مردی به مرد دیگر در حضورش به فرزند پسرش تبریک گفت، پس به او گفت: بر تو فرزند تبریک باد. پس گفت (علیه السلام): این را نگو، بلکه بگو: شکرگزار بخشندهای، و در بخشیده شده برکت باد، و به بلوغ رسید، و فرزند با تقوای یافت شد.