وَقَالَ (عليه السلام) لِابْنِهِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ: يَا بُنَيَّ، إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ الْفَقْرَ، فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ؛ فَإِنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ، مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ، دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ!
ترجمه
فرزندم محمد بن الحنفیه، از فقر برایت میترسم، پس به درگاه خداوند پناه ببر از آن؛ زیرا فقر نقصان در دین است، ذهن را آشفته میسازد و به کینه دامن میزند.