حکمت 299

وَقَالَ (عليه السلام): مَا أَهَمَّنِي ذَنْبٌ أُمْهِلْتُ بَعْدَهُ، حَتَّى أُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ وَأَسْأَلَ اللَّهَ الْعَافِيَةَ.

و گفت (علیه السلام): هیچ گناهی مرا پس از آن که به من فرصت داده شد، آنقدر مشکل نساخت تا دو رکعت نماز بخوانم و از خدا عافیت بخواهم.