وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ كَلَامَ الْحُكَمَاءِ إِذَا كَانَ صَوَاباً، كَانَ دَوَاءً؛ وَإِذَا كَانَ خَطَأً، كَانَ دَاء.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): سخنان حکما هنگامی که راست باشد، دارو است، و هنگامی که اشتباه باشد، بیماری است.
وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ كَلَامَ الْحُكَمَاءِ إِذَا كَانَ صَوَاباً، كَانَ دَوَاءً؛ وَإِذَا كَانَ خَطَأً، كَانَ دَاء.
و گفت (علیه السلام): سخنان حکما هنگامی که راست باشد، دارو است، و هنگامی که اشتباه باشد، بیماری است.