وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ لِلَّهِ [تَعَالَى] فِي كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّاً؛ فَمَنْ أَدَّاهُ زَادَهُ مِنْهَا، وَمَنْ قَصَّرَ فِيهِ خَاطَرَ بِزَوَالِ نِعْمَتِهِ.
الترجمة
و گفت (علیه السلام): هر نعمتی حق و حقوقی برای خدای [تعالی] دارد؛ پس هر کس آن را بپردازد، او را از آن افزایش میدهد، و هر کس در آن کوتاهی کند، با نابودی نعمت خود در خطر است.