حکمت 237

وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبَادَةُ التُّجَّارِ، وَإِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْعَبِيدِ، وَإِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبَادَةُ الْأَحْرَارِ.

Translation

و گفت (علیه السلام): گروهی خدا را به امید بهره‌مندی پرستیدند، آنگاه این عبادت تاجران است، و گروهی خدا را از روی ترس پرستیدند، آنگاه این عبادت بردگان است، و گروهی خدا را به سپاس پرستیدند، آنگاه این عبادت آزادگان است.