وَقَالَ (عليه السلام): خِيَارُ خِصَالِ النِّسَاءِ، شِرَارُ خِصَالِ الرِّجَالِ: الزَّهْوُ وَالْجُبْنُ وَالْبُخْلُ؛ فَإِذَا كَانَتِ الْمَرْأَةُ مَزْهُوَّةً لَمْ تُمَكِّنْ مِنْ نَفْسِهَا، وَإِذَا كَانَتْ بَخِيلَةً حَفِظَتْ مَالَهَا وَمَالَ بَعْلِهَا، وَإِذَا كَانَتْ جَبَانَةً فَرِقَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَعْرِضُ لَهَا.
ترجمه
و گفت: نیکیهای زنها، بدیهای مردان است: تکبر و بزدلی و بخل؛ پس اگر زن تکبرآمیز باشد، از خودش کنترل ندارد، و اگر بخیل باشد، مال خود و همسرش را حفظ میکند، و اگر بزدل باشد، از هر چیزی که برایش پیش میآید میترسد.