وَقَالَ (عليه السلام): قُرِنَتِ الْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ وَالْحَيَاءُ بِالْحِرْمَانِ؛ وَالْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): هیبت با ناامیدی و حیا با خفت همراه است؛ و فرصت، همچون ابر میگذرد، پس فرصتهای خیر را غنیمت شمارید.