حکمت ۲۰۹

وَقَالَ (عليه السلام): لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيَا عَلَيْنَا بَعْدَ شِمَاسِهَا، عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا؛ وَتَلَا عَقِيبَ ذَلِكَ: "وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ".

ترجمه

و گفت: دنیا پس از اوج گرفتن بر ما تسلیم خواهد شد، مانند تسلیم مردی سنگین بر فرزندش؛ و پس از آن آیه را خواند: «و می‌خواهیم بر آنان که در زمین ذلیل شده‌اند منت نهیم و آنان را پیشوایان قرار دهیم و آنان را ارث‌گذاران قرار دهیم».