وَقَالَ (عليه السلام): الدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ، لَا دَارُ مَقَرٍّ؛ وَالنَّاسُ فِيهَا رَجُلَانِ، رَجُلٌ بَاعَ فِيهَا نَفْسَهُ فَأَوْبَقَهَا، وَرَجُلٌ ابْتَاعَ نَفْسَهُ فَأَعْتَقَهَا.
Translation
و گفت (علیه السلام): دنیا جایگاه گذر است، نه جایگاه اقامت؛ و مردم در آن دو نفرند: مردی که در آن نفس خود را فروخت و آن را نابود کرد، و مردی که نفس خود را خرید و آزادش کرد.