وَقَالَ (عليه السلام): مَنْ قَصَّرَ فِي الْعَمَلِ ابْتُلِيَ بِالْهَمِّ، وَلَا حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِي مَالِهِ وَنَفْسِهِ نَصِيبٌ.
الترجمة
و گفت (علیه السلام): کسی که در کار کوتاهی کند، همّ او را آزمایش کند، و نیازی به خدا در کسی نیست که در مال و جان او سهمی برای خدا نیست.