نامه ۷۸

من كتاب له عليه السلام إلى أبي موسى الاشعري

فَإِنَّ النَّاسَ قَدْ تَغَيَّرَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ عَنْ كَثِيرٍ مِنْ حَظِّهِمْ، فَمَالُوا مَعَ الدُّنْيَا وَنَطَقُوا بِالْهَوَى، وَإِنِّي نَزَلْتُ مِنْ هَذَا الْأَمْرِ مَنْزِلًا مُعْجِباً اجْتَمَعَ بِهِ أَقْوَامٌ أَعْجَبَتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ، وَأَنَا أُدَاوِي مِنْهُمْ قَرْحاً أَخَافُ أَنْ يَكُونَ عَلَقاً.

وَلَيْسَ رَجُلٌ فَاعْلَمْ أَحْرَصَ عَلَى جَمَاعَةِ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) وَأُلْفَتِهَا مِنِّي، أَبْتَغِي بِذَلِكَ حُسْنَ الثَّوَابِ وَكَرَمَ الْمَآبِ، وَسَأَفِي بِالَّذِي وَأَيْتُ عَلَى نَفْسِي وَإِنْ تَغَيَّرْتَ عَنْ صَالِحِ مَا فَارَقْتَنِي عَلَيْهِ، فَإِنَّ الشَّقِيَّ مَنْ حُرِمَ نَفْعَ مَا أُوتِيَ مِنَ الْعَقْلِ وَالتَّجْرِبَةِ. وَإِنِّي لَأَعْبَدُ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ بِبَاطِلٍ وَأَنْ أُفْسِدَ أَمْراً قَدْ أَصْلَحَهُ اللَّهُ؛ فَدَعْ [عَنْكَ] مَا لَا تَعْرِفُ، فَإِنَّ شِرَارَ النَّاسِ طَائِرُونَ إِلَيْكَ بِأَقَاوِيلِ السُّوءِ، وَالسَّلَامُ.

الترجمة

چرا که مردم بسیار از بسیاری از حق‌شان رویگردان شده‌اند، به دنیا گرایش یافته و به هواهای خود سخن گفته‌اند، و من از این کار جایگاهی شگفت‌انگیز فرو آمده‌ام که گروهی آن را پسندیده‌اند، و من جراح آنان را درمان می‌کنم که می‌ترسم که عامل مرگشان شود. و مردی نیست که بداند، من بر اتحاد امت محمد (صلی الله علیه و آله) و پیوندشان شیفته‌تر از من باشم، و به دنبال نیکی پاداش و کرامت بازگشتم، و آنچه را بر خودم واجب می‌دانم، انجام خواهم داد، و اگر از نیکی‌ها رویگردان شدی، بر آن رویگردانی از تو نخواهم کرد، که شقی کسی است که از نفع عقل و تجربه‌اش محروم شده است. و من از آنکه کسی سخن بیهوده بگوید و از آن که امری را که خدا اصلاح کرده، خراب کنم، بیزارم؛ پس از آنچه نمی‌دانی، دست بکش، که بدترین مردم با سخنان زشت به سوی تو می‌آیند. و سلام.