نامه ۷۰

من كتاب له عليه السلام إلى سهل بن حُنَيف الانصاري

أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ رِجَالًا مِمَّنْ قِبَلَكَ يَتَسَلَّلُونَ إِلَى مُعَاوِيَةَ، فَلَا تَأْسَفْ عَلَى مَا يَفُوتُكَ مِنْ عَدَدِهِمْ وَيَذْهَبُ عَنْكَ مِنْ مَدَدِهِمْ، فَكَفَى لَهُمْ غَيّاً وَلَكَ مِنْهُمْ شَافِياً، فِرَارُهُمْ مِنَ الْهُدَى وَالْحَقِّ وَإِيضَاعُهُمْ إِلَى الْعَمَى وَالْجَهْلِ، فَإِنَّمَا هُمْ أَهْلُ دُنْيَا مُقْبِلُونَ عَلَيْهَا وَمُهْطِعُونَ إِلَيْهَا، وَقَدْ عَرَفُوا الْعَدْلَ وَرَأَوْهُ وَسَمِعُوهُ وَوَعَوْهُ، وَعَلِمُوا أَنَّ النَّاسَ عِنْدَنَا فِي الْحَقِّ أُسْوَةٌ فَهَرَبُوا إِلَى الْأَثَرَةِ، فَبُعْداً لَهُمْ وَسُحْقاً!!

إِنَّهُمْ وَاللَّهِ لَمْ يَنْفِرُوا مِنْ جَوْرٍ وَلَمْ يَلْحَقُوا بِعَدْلٍ، وَإِنَّا لَنَطْمَعُ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنْ يُذَلِّلَ اللَّهُ لَنَا صَعْبَهُ وَ يُسَهِّلَ لَنَا حَزْنَهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، وَالسَّلَامُ.

ترجمه

پس از این، شنیدم که مردمی از پیش تو به معاویه نفوذ می‌کنند. پس از آنکه از تعدادشان و یاریشان به تو می‌افتد، نگران مباش. که برایشان گمراهی و برایت شفایی است، فرارشان از هدایت و حق و تسلیم شدنشان به کوری و جهل. که آنان تنها اهل دنیا هستند که به سوی آن روی آورده و به سوی آن شتافته‌اند. و عدالت را شناخته‌اند و دیده‌اند و شنیده‌اند و پذیرفته‌اند. و دانسته‌اند که مردم نزد ما در حق الگو هستند، پس به سوی منافع دنیاگریزی گریختند. واژه به آنان و هلاکتشان بر آنان!

به خداوند قسم، آنان از جور فرار نکرده‌اند و به عدالت پیوسته‌اند. و ما در این امور امیدواریم که خداوند شانه‌اش را برای ما تسهیل کند و بارش را برای ما آ