أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّمَا مَثَلُ الدُّنْيَا مَثَلُ الْحَيَّةِ لَيِّنٌ مَسُّهَا قَاتِلٌ سَمُّهَا، فَأَعْرِضْ عَمَّا يُعْجِبُكَ فِيهَا لِقِلَّةِ مَا يَصْحَبُكَ مِنْهَا، وَضَعْ عَنْكَ هُمُومَهَا لِمَا أَيْقَنْتَ بِهِ مِنْ فِرَاقِهَا وَتَصَرُّفِ حَالاتِهَا، وَكُنْ آنَسَ مَا تَكُونُ بِهَا أَحْذَرَ مَا تَكُونُ مِنْهَا، فَإِنَّ صَاحِبَهَا كُلَّمَا اطْمَأَنَّ فِيهَا إِلَى سُرُورٍ أَشْخَصَتْهُ عَنْهُ إِلَى مَحْذُورٍ، أَوْ إِلَى إِينَاسٍ أَزَالَتْهُ عَنْهُ إِلَى إِيحَاشٍ، وَالسَّلَام.
پس از این، دنیا همچون مار نرم است که تماسش کشنده است و سمش مرگبار. پس از آنچه در آن تو را مسرور میکند، به کم بودن همراهی آن با خود، رویگردان شو و بارهایش را از دوری و تحول حالاتش، از خود بردار. و آنچه با آن هستی، از آنچه نیستی، آگاهتر باش. که صاحبش هرگاه در آن به آرامش و شادی رسید، او را به خطر یا به آسودگی رسانده و از آن بر داشته است. و سلام.