نامه 67

من كتاب كتبه عليه السلام إلى قُثَمِ بن العباس وهو عامله على مكة

أَمَّا بَعْدُ، فَأَقِمْ لِلنَّاسِ الْحَجَّ "وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ" وَاجْلِسْ لَهُمُ الْعَصْرَيْنِ فَأَفْتِ الْمُسْتَفْتِيَ وَعَلِّمِ الْجَاهِلَ وَذَاكِرِ الْعَالِمَ، وَلَا يَكُنْ لَكَ إِلَى النَّاسِ سَفِيرٌ إِلَّا لِسَانُكَ وَلَا حَاجِبٌ إِلَّا وَجْهُكَ وَلَا تَحْجُبَنَّ ذَا حَاجَةٍ عَنْ لِقَائِكَ بِهَا، فَإِنَّهَا إِنْ ذِيدَتْ عَنْ أَبْوَابِكَ فِي أَوَّلِ وِرْدِهَا لَمْ تُحْمَدْ فِيمَا بَعْدُ عَلَى قَضَائِهَا.

وَانْظُرْ إِلَى مَا اجْتَمَعَ عِنْدَكَ مِنْ مَالِ اللَّهِ، فَاصْرِفْهُ إِلَى مَنْ قِبَلَكَ مِنْ ذَوِي الْعِيَالِ وَالْمَجَاعَةِ مُصِيباً بِهِ مَوَاضِعَ الْفَاقَةِ وَالْخَلَّاتِ، وَمَا فَضَلَ عَنْ ذَلِكَ فَاحْمِلْهُ إِلَيْنَا لِنَقْسِمَهُ فِيمَنْ قِبَلَنَا.

وَمُرْ أَهْلَ مَكَّةَ أَلَّا يَأْخُذُوا مِنْ سَاكِنٍ أَجْراً، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ يَقُولُ "سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَالْبادِ"، فَالْعَاكِفُ الْمُقِيمُ بِهِ وَالْبَادِي الَّذِي يَحُجُّ إِلَيْهِ مِنْ غَيْرِ أَهْلِهِ. وَفَّقَنَا اللَّهُ وَإِيَّاكُمْ لِمَحَابِّهِ، وَالسَّلَامُ.

Translation

پس از این، برای مردم حج برپا کن "و به یاد روزهای خدا فرماندهی کن" و برای آنان دو عصر بنشین تا مستفتی را فتوا بدهی و ناؤن را آموزش دهی و عالم را یادآوری کنی. و برای تو میان مردم، سفیری زبانت نباشد و حاجبی چهره‌ات نباشد و کسی که به نیازی دارد، از دیدن تو بازماند. که اگر در اول ورودش از درهای تو بازماند، پس از آن به انجامش نیامده است. و به آنچه نزد تو از مال خداوند جمع شده، نظر کن و آن را به پیشینیان از اهل خانواده و گرسنگان بده و فقر و نیازشان را برسان. و آنچه از آن باقی ماند، برای ما بیاور تا در میان پیشینیان تقسیم کنیم. و اهل مکه را فرماندهی کن که از ساکنین هیچ اجره‌ای نگیرند. که خداوند متعال می‌گوید: "عاکف در آن و بادی در آن یکسان است". عاکف آن مقیم در آن و بادی آن است که از غیر اهلش به آن حج می‌آید. خداوند ما و شما را به محبتش یاری کند. و سلام.