نامه ۵۲

من كتاب له عليه السلام إلى أمراء البلاد في معنى الصلاة

أَمَّا بَعْدُ، فَصَلُّوا بِالنَّاسِ الظُّهْرَ حَتَّى تَفِيءَ الشَّمْسُ [مِثْلَ] مِنْ مَرْبِضِ الْعَنْزِ، وَصَلُّوا بِهِمُ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ حَيَّةٌ فِي عُضْوٍ مِنَ النَّهَارِ حِينَ يُسَارُ فِيهَا فَرْسَخَانِ، وَصَلُّوا بِهِمُ الْمَغْرِبَ حِينَ يُفْطِرُ الصَّائِمُ وَيَدْفَعُ الْحَاجُّ إِلَى مِنًى، وَصَلُّوا بِهِمُ الْعِشَاءَ حِينَ يَتَوَارَى الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ، وَصَلُّوا بِهِمُ الْغَدَاةَ وَالرَّجُلُ يَعْرِفُ وَجْهَ صَاحِبِهِ، وَصَلُّوا بِهِمْ صَلَاةَ أَضْعَفِهِمْ وَلَا تَكُونُوا فَتَّانِينَ.

الترجمة

پس از این، با مردم نماز ظهر را بخوانید تا خورشید مثل مرغابی گوسفند بنشیند، و با آنان نماع عصر را بخوانید و خورشید سفید و زنده در یکی از اعضای روز باشد، در آن دو فرسخ راه می‌رود، و با آنان نماز مغرب را بخوانید، هنگامی که روزه‌دار افطار می‌کند و حاجی به منی می‌رود، و با آنان نماع عشاء را بخوانید، هنگامی که شفق تا سوم شب پنهان می‌شود، و با آنان نماز صبح را بخوانید، در حالی که مرد چهره هم‌صحبتی خود را می‌شناسد، و با آنان نماز ضعیف‌ترینشان را بخوانید و شما فتنه‌گر نباشید.