فَإِنَّكَ قَدْ جَعَلْتَ دِينَكَ تَبَعاً لِدُنْيَا امْرِئٍ ظَاهِرٍ غَيُّهُ مَهْتُوكٍ سِتْرُهُ، يَشِينُ الْكَرِيمَ بِمَجْلِسِهِ وَيُسَفِّهُ الْحَلِيمَ بِخِلْطَتِهِ، فَاتَّبَعْتَ أَثَرَهُ وَطَلَبْتَ فَضْلَهُ اتِّبَاعَ الْكَلْبِ لِلضِّرْغَامِ يَلُوذُ بِمَخَالِبِهِ وَيَنْتَظِرُ مَا يُلْقَى إِلَيْهِ مِنْ فَضْلِ فَرِيسَتِهِ، فَأَذْهَبْتَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ وَلَوْ بِالْحَقِّ أَخَذْتَ أَدْرَكْتَ مَا طَلَبْتَ. فَإِنْ يُمَكِّنِّي اللَّهُ مِنْكَ وَمِنِ ابْنِ أَبِي سُفْيَانَ أَجْزِكُمَا بِمَا قَدَّمْتُمَا وَإِنْ تُعْجِزَا وَتَبْقَيَا فَمَا أَمَامَكُمَا شَرٌّ لَكُمَا، وَالسَّلَام.
تو دینت را پیروی از دنیای مردی ظاهر شده قرار دادهای که گناهش آشکار است و پوششش پارهشده، در مجالس خود کریم را آلوده میکند و حکیم را با آمیختگی مسخره میسازد، پس از پیروی او کردی و فضیلتش را جستجو کردی، مانند پیروی سگ از شغال، که با پنجههای پناه میگیرد و منتظر است از فضیلت طعمهاش چیزی به او بیفروزد، پس دنیا و آخرتت را از دست دادی، و اگر حق را میخواستی، به آنچه میخواستی میرسیدی. اگر خداوند مرا بر تو و بر پسر ابوسفیان قدرت دهد، به آنچه پیشینی کردهاید، شما را پاداش میدهم، و اگر ناتوان بمانید و باقی بمانید، پیش روی شما بدی است. و سلام.