نامه 32

من كتاب له عليه السلام إلى معاوية

وَأَرْدَيْتَ جِيلًا مِنَ النَّاسِ كَثِيراً، خَدَعْتَهُمْ بِغَيِّكَ وَأَلْقَيْتَهُمْ فِي مَوْجِ بَحْرِكَ، تَغْشَاهُمُ الظُّلُمَاتُ وَتَتَلَاطَمُ بِهِمُ الشُّبُهَاتُ، فَجَازُوا عَنْ وِجْهَتِهِمْ وَنَكَصُوا عَلَى أَعْقَابِهِمْ وَتَوَلَّوْا عَلَى أَدْبَارِهِمْ وَعَوَّلُوا عَلَى أَحْسَابِهِمْ، إِلَّا مَنْ فَاءَ مِنْ أَهْلِ الْبَصَائِرِ، فَإِنَّهُمْ فَارَقُوكَ بَعْدَ مَعْرِفَتِكَ وَهَرَبُوا إِلَى اللَّهِ مِنْ مُوَازَرَتِكَ، إِذْ حَمَلْتَهُمْ عَلَى الصَّعْبِ وَعَدَلْتَ بِهِمْ عَنِ الْقَصْدِ؛ فَاتَّقِ اللَّهَ يَا مُعَاوِيَةُ فِي نَفْسِكَ وَجَاذِبِ الشَّيْطَانَ قِيَادَكَ، فَإِنَّ الدُّنْيَا مُنْقَطِعَةٌ عَنْكَ وَالْآخِرَةَ قَرِيبَةٌ مِنْكَ، وَالسَّلَامُ

Translation

نسلی از مردم را گمراه کردی، با بدی تو فریبشان دادی و آن‌ها را در موج دریایت انداختی، تاریکی‌ها آنان را فرا می‌گیرد و شبهات با آنان برخورد می‌کند، پس از رویه خود بازگشتند و بر پاشنه‌هایشان نکست و بر پشت‌هایشان چرخیدند و به حساب‌های خود اتکا کردند، جز کسانی که از بین بصیران بازگشتند، زیرا آن‌ها پس از شناخت تو از تو جدا شدند و از همراهی تو به سوی خداوند گریختند، زیرا تو آن‌ها را بر سخت‌ها کشاندی و آن‌ها را از هدف منحرف کردی؛ پس از خداوند در خودت بترس، ای معاویه، و رشته شیطان را از دستت بگیر، زیرا دنیا از تو جدا شده و آخرت از نزدیک است، و سلام.