فَاتَّقِ اللَّهَ فِيمَا لَدَيْكَ، وَانْظُرْ فِي حَقِّهِ عَلَيْكَ وَارْجِعْ إِلَى مَعْرِفَةِ مَا لَا تُعْذَرُ بِجَهَالَتِهِ، فَإِنَّ لِلطَّاعَةِ أَعْلَاماً وَاضِحَةً وَسُبُلًا نَيِّرَةً وَمَحَجَّةً نَهْجَةً وَغَايَةً مُطَّلَبَةً، يَرِدُهَا الْأَكْيَاسُ وَيُخَالِفُهَا الْأَنْكَاسُ، مَنْ نَكَبَ عَنْهَا جَارَ عَنِ الْحَقِّ وَخَبَطَ فِي التِّيهِ وَغَيَّرَ اللَّهُ نِعْمَتَهُ وَأَحَلَّ بِهِ نِقْمَتَهُ. فَنَفْسَكَ نَفْسَكَ، فَقَدْ بَيَّنَ اللَّهُ لَكَ سَبِيلَكَ وَحَيْثُ تَنَاهَتْ بِكَ أُمُورُكَ، فَقَدْ أَجْرَيْتَ إِلَى غَايَةِ خُسْرٍ وَمَحَلَّةِ كُفْرٍ، فَإِنَّ نَفْسَكَ قَدْ أَوْلَجَتْكَ شَرّاً وَأَقْحَمَتْكَ غَيّاً وَأَوْرَدَتْكَ الْمَهَالِكَ وَأَوْعَرَتْ عَلَيْكَ الْمَسَالِك.
پس از خداوند در آنچه نزدت است بترس و در حق او بر خودت نظر کن و به شناخت آنچه نمیتوانی در جهالتش عذرخواهی کنی بازگرد، زیرا برای طاعت نشانههای روشن و راههای روشن و حجت راهبرد و گنجشدهای مطلوب است، آن را اندوختگان میپذیرند و بازگشتگان از آن رویگردانند، هر کس از آن رویگردان شود، از حق رویگردان شده و در گمراهی گام برمیدارد و خداوند نعمتش را بر او تغییر داده و او را به عذابش گرفتار کرده. نفس خودت، نفس خودت، خداوند برایت راهت را و آنجا که امورت به سرانجام رسیده را نشان داده، پس به پایان رساندهای به زیان و جایگاه کفر، زیرا نفس تو تو را به بدی کشانده و تو را به گناهان انداخته و تو را به هلاکتها رسانده و راهها را برت خشن کرده است.