وَصِيَّتِي لَكُمْ: أَلَّا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئاً، وَمُحَمَّدٌ (صلى الله عليه وآله) فَلَا تُضَيِّعُوا سُنَّتَهُ. أَقِيمُوا هَذَيْنِ الْعَمُودَيْنِ وَأَوْقِدُوا هَذَيْنِ الْمِصْبَاحَيْنِ وَخَلَاكُمْ ذَمٌّ.
أَنَا بِالْأَمْسِ صَاحِبُكُمْ وَالْيَوْمَ عِبْرَةٌ لَكُمْ وَغَداً مُفَارِقُكُمْ؛ إِنْ أَبْقَ فَأَنَا وَلِيُّ دَمِي وَإِنْ أَفْنَ فَالْفَنَاءُ مِيعَادِي وَإِنْ أَعْفُ فَالْعَفْوُ لِي قُرْبَةٌ وَهُوَ لَكُمْ حَسَنَةٌ؛ فَاعْفُوا، أَلا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ. وَاللَّهِ مَا فَجَأَنِي مِنَ الْمَوْتِ وَارِدٌ كَرِهْتُهُ وَلَا طَالِعٌ أَنْكَرْتُهُ وَمَا كُنْتُ إِلَّا كَقَارِبٍ وَرَدَ وَطَالِبٍ وَجَدَ، وَما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ.
وصیت من به شما این است: که با خدا چیزی را شریک نشمارید، و محمد (صلی الله علیه و آله) پس سنت او را بیهوده مگذارید. این دو ستون را بنا کنید و این دو چراغ را روشن کنید و جدا شدن شما از من سرزنش است. دیروز شما را همراهی میکردم و امروز عبرتی برای شما و فردا از شما جدا خواهم شد. اگر زنده بمانم، من ولی دم خودم خواهم بود و اگر بمیرم، مرگ سرنوشتم است و اگر عفو کنم، عفو برای من نزدیکی است و برای شما نیکی است. پس ببخشید، آیا دوست ندارید خداوند به شما ببخشد؟ به خداوند قسم، هیچ مرگی من را غافلگیر نکرد که از آن متنفر باشم و هیچ مرگی که به آن رسیدهام را انکار نکردهام و جز مانند کشتیای که به مقصد رسیده و جویندهای که یافته نبودهام. و آنچه نزد خداوند است، برای نیکان بهتر است.