فَإِذَا نَزَلْتُمْ بِعَدُوٍّ أَوْ نَزَلَ بِكُمْ فَلْيَكُنْ مُعَسْكَرُكُمْ فِي قُبُلِ الْأَشْرَافِ أَوْ سِفَاحِ الْجِبَالِ أَوْ أَثْنَاءِ الْأَنْهَارِ، كَيْمَا يَكُونَ لَكُمْ رِدْءاً وَدُونَكُمْ مَرَدّاً، وَلْتَكُنْ مُقَاتَلَتُكُمْ مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ أَوِ اثْنَيْنِ وَاجْعَلُوا لَكُمْ رُقَبَاءَ فِي صَيَاصِي الْجِبَالِ وَمَنَاكِبِ الْهِضَابِ، لِئَلَّا يَأْتِيَكُمُ الْعَدُوُّ مِنْ مَكَانِ مَخَافَةٍ أَوْ أَمْنٍ؛ وَاعْلَمُوا أَنَّ مُقَدِّمَةَ الْقَوْمِ عُيُونُهُمْ وَعُيُونَ الْمُقَدِّمَةِ طَلَائِعُهُمْ، وَإِيَّاكُمْ وَالتَّفَرُّقَ، فَإِذَا نَزَلْتُمْ فَانْزِلُوا جَمِيعاً وَإِذَا ارْتَحَلْتُمْ فَارْتَحِلُوا جَمِيعاً، وَإِذَا غَشِيَكُمُ اللَّيْلُ فَاجْعَلُوا الرِّمَاحَ كِفَّةً، وَلَا تَذُوقُوا النَّوْمَ إِلَّا غِرَاراً أَوْ مَضْمَضَةً.
اگر به دشمنی فرود آمدید یا او بر شما فرود آمد، لشکرگاهتان در برابر ارکان، یا دامنه کوهها، یا میان رودها باشد، تا برای شما پشتیبان و پناهگاهی باشد، و نبردتان را از یک یا دو سوی بگیرید و برای خود در بالای کوهها و دامنههای تپهها، نگهبانانی قرار دهید، تا دشمن از جایی که ترس یا امن دارد، به شما نرسد؛ و بدانید که پیشاهنگ مردم، چشمانشان است و پیشاهنگ پیشاهمانان، لشکرهایشان است، و شما را از پراکندگی بپرهیزید، که اگر فرود آمدید، همه فرود بیایید و اگر رهسپاری کردید، همه رهسپار شوید، و اگر شب بر شما فرا رسید، نیزهها را تکیهگاه قرار دهید، و جز خوابی سبک یا خوابی کوتاه، نخورید.
از خدایی که دیدار او برای شما واجب و پایان کار شما بدون او نیست، بترسید، و جز کسی را که با شما جنگید، نجنگید، و شبها پنهان و با مردم همنشین باشید و در راهپیمایی سبک باشید، و شب اول راه نروید، چون خداوند آن را آرامگاه قرار داده و مقامی که نگرانی در آن نیست، قرار داده، پس بدن را در آن استراحت دهید و پشت را سبک کنید، و هنگامی که در سحرگاهان یا هنگام طلوع فجر ایستادید، به برکت خداوند راه بیفتید. و اگر با دشمن روبرو شدید، در میان یارانتان ایستاده و در میان قوم نزدیک نشوید، نزدیک شدن کسی که میخواهد جنگ را برانگیزد، و از آنها دور نشوید، دور شدن کسی که از جنگ میترسد، تا فرمان من به شما برسد. و دشمنی آنان را به جنگیدن با آنان پیش از دعوت و عذرخواهی، وادار مکنید.