خطبه 97

أصحاب علي

وَلَئِنْ أَمْهَلَ الظَّالِمَ فَلَنْ يَفُوتَ أَخْذُهُ وَهُوَ لَهُ بِالْمِرْصَادِ عَلَى مَجَازِ طَرِيقِهِ وَبِمَوْضِعِ الشَّجَا مِنْ مَسَاغِ رِيقِهِ. أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَيَظْهَرَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ عَلَيْكُمْ لَيْسَ لِأَنَّهُمْ أَوْلَى بِالْحَقِّ مِنْكُمْ وَلَكِنْ لِإِسْرَاعِهِمْ إِلَى [بَاطِلِهِمْ] بَاطِلِ صَاحِبِهِمْ وَإِبْطَائِكُمْ عَنْ حَقِّي. وَلَقَدْ أَصْبَحَتِ الْأُمَمُ تَخَافُ ظُلْمَ رُعَاتِهَا وَأَصْبَحْتُ أَخَافُ ظُلْمَ رَعِيَّتِي. اسْتَنْفَرْتُكُمْ لِلْجِهَادِ فَلَمْ تَنْفِرُوا وَأَسْمَعْتُكُمْ فَلَمْ تَسْمَعُوا وَدَعَوْتُكُمْ سِرّاً وَجَهْراً فَلَمْ تَسْتَجِيبُوا وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَلَمْ تَقْبَلُوا؛ أَ شُهُودٌ كَغُيَّابٍ وَعَبِيدٌ كَأَرْبَابٍ أَتْلُو عَلَيْكُمْ الْحِكَمَ فَتَنْفِرُونَ مِنْهَا وَأَعِظُكُمْ بِالْمَوْعِظَةِ الْبَالِغَةِ فَتَتَفَرَّقُونَ عَنْهَا وَأَحُثُّكُمْ عَلَى جِهَادِ أَهْلِ الْبَغْيِ فَمَا آتِي عَلَى آخِرِ قَوْلِي حَتَّى أَرَاكُمْ مُتَفَرِّقِينَ أَيَادِيَ سَبَا، تَرْجِعُونَ إِلَى مَجَالِسِكُمْ وَتَتَخَادَعُونَ عَنْ مَوَاعِظِكُمْ. أُقَوِّمُكُمْ غُدْوَةً وَتَرْجِعُونَ إِلَيَّ عَشِيَّةً كَظَهْرِ الْحَنِيَّةِ [الحيّة]عَجَزَ الْمُقَوِّمُ وَأَعْضَلَ الْمُقَوَّمُ.

أَيُّهَا الْقَوْمُ الشَّاهِدَةُ أَبْدَانُهُمْ الْغَائِبَةُ عَنْهُمْ عُقُولُهُمْ الْمُخْتَلِفَةُ أَهْوَاؤُهُمْ الْمُبْتَلَى بِهِمْ أُمَرَاؤُهُمْ. صَاحِبُكُمْ يُطِيعُ اللَّهَ وَأَنْتُمْ تَعْصُونَهُ وَصَاحِبُ أَهْلِ الشَّامِ يَعْصِي اللَّهَ وَهُمْ يُطِيعُونَهُ. لَوَدِدْتُ وَاللَّهِ أَنَّ مُعَاوِيَةَ صَارَفَنِي بِكُمْ صَرْفَ الدِّينَارِ بِالدِّرْهَمِ فَأَخَذَ مِنِّي عَشَرَةَ مِنْكُمْ وَأَعْطَانِي رَجُلًا مِنْهُمْ!

يا أَهْلَ الْكُوفَةِ مُنِيتُ مِنْكُمْ بِثَلَاثٍ وَاثْنَتَيْنِ، صُمٌّ ذَوُو أَسْمَاعٍ وَبُكْمٌ ذَوُو كَلَامٍ وَعُمْيٌ ذَوُو أَبْصَارٍ، لَا أَحْرَارُ صِدْقٍ عِنْدَ اللِّقَاءِ وَلَا إِخْوَانُ ثِقَةٍ عِنْدَ الْبَلَاءِ. تَرِبَتْ أَيْدِيكُمْ يَا أَشْبَاهَ الْإِبِلِ غَابَ عَنْهَا رُعَاتُهَا كُلَّمَا جُمِعَتْ مِنْ جَانِبٍ تَفَرَّقَتْ مِنْ آخَرَ، وَاللَّهِ لَكَأَنِّي بِكُمْ فِيمَا إِخَالُكُمْ أَنْ لَوْ حَمِسَ الْوَغَى وَحَمِيَ الضِّرَابُ، قَدِ انْفَرَجْتُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي طَالِبٍ انْفِرَاجَ الْمَرْأَةِ عَنْ قُبُلِهَا، وَإِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَمِنْهَاجٍ مِنْ نَبِيِّي وَإِنِّي لَعَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ أَلْقُطُهُ لَقْطاً.

أصحاب رسول الله

انْظُرُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ وَاتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى وَلَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًى؛ فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا وَإِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا وَلَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا وَلَا تَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا. لَقَدْ رَأَيْتُ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) فَمَا أَرَى أَحَداً يُشْبِهُهُمْ مِنْكُمْ، لَقَدْ كَانُوا يُصْبِحُونَ شُعْثاً غُبْراً وَقَدْ بَاتُوا سُجَّداً وَقِيَاماً يُرَاوِحُونَ بَيْنَ جِبَاهِهِمْ وَخُدُودِهِمْ [خذدهم]، وَيَقِفُونَ عَلَى مِثْلِ الْجَمْرِ مِنْ ذِكْرِ مَعَادِهِمْ، كَأَنَّ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ رُكَبَ الْمِعْزَى مِنْ طُولِ سُجُودِهِمْ. إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ هَمَلَتْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى تَبُلَّ جُيُوبَهُمْ وَمَادُوا كَمَا يَمِيدُ الشَّجَرُ يَوْمَ الرِّيحِ الْعَاصِفِ خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ وَرَجَاءً لِلثَّوَاب!

اگر ظالم را به تأخیر اندازند، بازگرفتن او از او دور نخواهد بود و خداوند بر سر راهش و در محل جوشش بزاقش در کمین اوست. و قسم به کسی که جانم در دست اوست، این قوم بر شما ظاهر خواهند شد، نه به این دلیل که شما را به حق نزدیک‌تر می‌دانند، بلکه به خاطر عجله آنان به باطل خودشان و تأخیر شما از حق من. و به راستی که ملت‌ها از ظلم رعایای خودشان می‌ترسند و من از ظلم رعیتم می‌ترسم. شما را برای جهاد فراخواندم و شما نیامدید، شما را شنیدم و شما نشنیدید، شما را به پنهان و آشنا دعوت کردم و شما پاسخ ندادید، و برای شما نصیحت کردم و شما نپذیرفتید؛ آیا شاهدانی مانند غایبان و بنده‌ای مانند ارباب برای شما حکایت می‌کنم و شما از آن فرار می‌کنید و شما را با نصیحتی کامل نصیحت می‌کنم و شما از آن پراکنده می‌شوید و شما را به جهاد اهل ظلم تشویق می‌کنم و هنوز به پایان سخنم نرسیده که شما را با دستان باز و پراکنده می‌بینم و به مجالستان خود بازمی‌گردید و از نصایع خود دوری می‌کنید. شما را صبحگاهی ارزیابی می‌کنم و شامگاهی به سوی بازمی‌گردید مانند پشت مار که ارزیابنده ناتوان و ارزیابی‌شده ناتوان است.

ای قوم! بدن‌های شما شاهد است و عقول شما غایب، آوای شما گوناگون و هواهای شما متفاوت، و شما با فرماندهان خود آزموده می‌شوید. رهبر شما خدا را اطاعت می‌کند و شما معصیت می‌کنید و رهبر اهل شام خدا را معصیت می‌کند و آنان اطاعت می‌کنند. وای بر من که آرزو می‌کنم معاویه شما را مانند معامله یک درهم با یک دینار به دور انداخته بود و ده نفر از شما را از من می‌گرفت و یک نفر از آنان را به من می‌داد!

ای اهل کووفه، از شما سه چیز به من دست داد: کُما که شنوایی دارند، گنگ که سخن می‌گویند و نابینا که بینا هستند، نه مرد آزاده‌ای در روز ملاقات که راستگو باشد و نه برادر قابل اعتمادی در روز بلایی. دست‌های شما پوشیده از خاک شد، ای شبیه‌های شتر، هرگاه از یک سمت جمع می‌شوید از سوی دیگر پراکنده می‌شوید، و به راستی گمان می‌کنم که اگر جنگ شعله‌ور و ضربت سخت شود، شما از علی بن ابی طالب دوری می‌کنید مانند دوری زن از شوهرش، و من بر شاهدی از سوی پروردگارم و راهی از پیامبرم و بر راه روشنی که آن را به مانند گنجینه‌ای برمی‌دارم، هستم.